ارز دیجیتال چیست
والبی بلاگ » آرشیو پست ها » مفاهیم پایه » ارز دیجیتال چیست؟
مفاهیم پایه

ارز دیجیتال چیست؟

منظور از ارز دیجیتال، هر ابزار پرداختی است که کاملا به شکل الکترونیک ساخته شده باشد. ارز دیجیتال مانند دلار یا ریال فیزیکی نیست و برای محاسبه و انتقال آن از کامپیوترها استفاده می شود. یک نمونه رمز ارز معروف، بیت کوین (کریپتوکارنسی) است.

همچنین، ارز دیجیتال می تواند نماینده ی یک ارز فیات مثل دلار یا یورو باشد. برای اکسچنج این نوع ارز نیز از فناوری هایی مثل گوشی هوشمند، کارت های اعتباری و صرافی های آنلاین رمز ارز استفاده می شود. در برخی موارد ارز دیجیتال را می توان به پول فیزیکی تبدیل کرد. مثل برداشت وجه از دستگاه های خودپرداز.

نکته مهم

در کشور ایران لفظ ارز دیجیتال به طور اشتباه به جای لفظ رمزارز استفاده می شود. همانطور با خواندن این مقاله متوجه خواهید شد، این دو با یکدیگر متفاوت هستند. در نتیجه بیت کوین یک رمزارز است تا یک ارز دیجیتال. برای آشنا شدن با مفهوم رمزارز، به مقاله رمز ارز چیست؟ مراجعه کنید.

تفاوت ارز دیجیتال با رمز ارز

رمز ارز نوعی ارز دیجیتال است که محدود به قانون نیست و امنیت آن از طریق فرایند رمزنگاری ایجاد می شود. رمز ارزها در بلاکچین یا لیست سفارش توزیع شده قرار گرفته و معمولا به صورت غیر متمرکز کنترل می شوند. یعنی هیچ نهاد یا واحد مرکزی نمی تواند تراکنش ها و مانده حساب کاربران را مدیریت کند.

رمز ارزها با ارز دیجیتال بانک های مرکزی یا سیستم هایی مثل M-Pesa، Alipay و Venmo متفاوت اند. در واقع این سیستم ها توسط یک سازمان متمرکز کنترل شده که می تواند در انجام تراکنش ها تاثیر (وقفه یا عدم پذیرش) ایجاد کند.

نکات پایه

  • ارز دیجیتال کاملا به شکل دیجیتال است و مانند پول نقد، طلا یا نفت فیزیکی و قابل لمس نیست.
  • بخش بزرگی از ارزهای دیجیتال در دست سازمان های بانکی است. همچنین پرداخت های آنلاین نیز ارز دیجیتال محسوب می شوند.
  • به لطف وجود ارز دیجیتال، هزینه های ایجاد شده برای بانک ها بسیار کم شده است. چون نیازی به پرداخت هزینه برای اجاره مکان های فیزیکی و دستمزد برای کارمندان خرده ندارند.
  • رمز ارزها نوع خاصی از ارزهای دیجیتال هستند که توسط الگوریتم های رمزنگاری کنترل می شوند. به دلیل غیر متمرکز بودن نیز نکات مثبت و منفی بسیاری برای رمز ارزها ایجاد شده است.
  • رمز ارزها و ارزهای دیجیتال هر دو در معرض سرقت و کلاهبرداری های آنلاین هستند.

 

درک عملکرد ارز دیجیتال

ایده ی ساخت ارز دیجیتال از همان سال های ابتدایی ظهور اینترنت وجود داشته و برخی شرکت های ارز دیجیتال مانند دیجی کش (DigiCash) در دهه ی 90 میلادی تاسیس شدند. اما به محض ورود تجارت الکترونیک به اینترنت، اکثر این شرکت ها اعتبار خود را از دست دادند و متوقف یا ورشکسته شدند. در واقع دیگر کسی حاضر نبود از ارزهای دیجیتال استفاده کند. سپس شرکت پی پال (PayPal) دوباره ایده ی طراحی تراکنش های مالی دیجیتال را پیش کشید.

شرکت های خدمات رسانی مالی، انتقال های ارز دیجیتال را تسهیل کرده و افراد را به انجام تراکنش (از فاصله های دور و نزدیک) تشویق می کنند. بدون وجود ارزهای دیجیتال، عملکرد اکثر وبسایت های خرید و فروش آنلاین از حالت بهینه خارج خواهد شد. این نوع ارز قابلیت بانکداری آنلاین یا با استفاده از گوشی های هوشمند را ارائه کرده و استفاده از پول نقد یا مراجعه حضوری به بانک ها را تا حد زیادی کاهش داده است.

بانک ها نیز از فواید ارز دیجیتال با خبر شده و تعداد زیادی از شعب فیزیکی خود را تعطیل کرده اند. این موضوع دقیقا مثل یک شمشیر دو لبه است. با ظهور ارز دیجیتال، بسیاری از هزینه های بانکداری کاهش یافته و نیازی به استخدام چندین هزار کارمند خُرد نخواهد بود. از آن طرف، مشتریانی که به دنبال خدماتی از جمله وام خرید خودرو، سرویس های برنامه ریزی مالی یا دیگر فرصت های اینچنینی هستند از دست خواهند رفت.

نمونه های ارز دیجیتال

معمول ترین نمونه از ارزهای دیجیتال، پولی است که توسط موسسات بانکداری برای ترید یا سرمایه گذاری به صورت دیجیتال نگهداری می شود. به طور کلی، بانک ها حتما باید حجمی از نقدینگی (پول فیزیکی) داشته باشند، اما مجبور به استفاده از پول دیجیتال نیستند. با این حال اکثر این موسسات دپارتمان هایی را برای مدیریت میلیون ها و میلیاردها دارایی دیجیتال ایجاد کرده اند و به طور کلی از پول فیزیکی استفاده نمی کنند.

نوعی دیگر از ارزهای دیجیتال، رمز ارز (کریپتوکارنسی) است. رمز ارز نوعی ارز دیجیتال است که در شبکه ی بلاکچین قرار گرفته و برای ساخت، ترید یا خرید در کیف پول های دیجیتال نگهداری می شوند. (بلاکچین تحت کنترل نهاد مرکزی نیست و امنیت زیادی دارد). معروف ترین رمز ارزها در بازار عبارت اند از بیت کوین، اتریوم، لایت کوین و ریپل.

ویژگی های مثبت و منفی ارزهای دیجیتال

یکی از ویژگی های مثبت ارزهای دیجیتال، تسهیل در پرداخت است. در واقع کاربران می توانند به صورت آنلاین یا با استفاده از اپلیکیشن های فضای مجازی به راحتی پرداخت های خود را انجام دهند. امنیت پول دیجیتال در برابر سرقت نیز بیشتر از پول فیزیکی است.

علاوه بر این، رمز ارزها در برابر سانسور مقاوم هستند و نمی توان تراکنش های آن را متوقف یا محدود کرد. برخی نیز از رمزنگاری استفاده می کنند تا کنترل و رهیابی تراکنش ها سخت شود. به همین دلیل، خیلی از مردم برای دوری از قوانین مالیاتی، کنترل سرمایه یا استفاده از بازارهای دارک نت به رمز ارزها روی آورده اند. البته بعضی از آنها ویژگی های منفی نیز دارند. از جمله کارمزدهای بالا در تراکنش و تاثیرات منفی بر محیط زیست.

همانطور که ذکر کردیم، رمز ارزها به صورت غیر متمرکز مدیریت می شوند. یعنی مسئولیت نگهداری یا بازگردانی رمز ارزهای مفقود شده تماما بر عهده ی کاربر است. همچنین ارزهای دیجیتال همیشه در معرض حملات سایبری هستند.

ویژگی های مثبت ارز دیجیتال

  • امکان انجام تراکنش های سریع و از راه دور، بدون استفاده از کارت اعتباری یا اطلاعات حساب بانکی.
  • کاهش هزینه های حسابداری و پس انداز پول.
  • عدم وجود مالیات و سانسور در تراکنش رمز ارزها.

ویژگی های منفی ارز دیجیتال

  • وجود کارمزد برای استفاده از سیستم هایی مثل پی پل یا بیت کوین.
  • فعالیت هکرها و کلاهبرداران سایبری
  • عدم وجود قابلیت بازگردانی رمز ارز در صورت مفقود شدن آن.

سوالات پر تکرار راجع به ارزهای دیجیتال

از کجا باید ارز دیجیتال خریداری کرد؟

ارزهای دیجیتال را می توان به صورت آنلاین از طریق یک صرافی ارز دیجیتال خریداری کرد. دستگاه های ATM ارز دیجیتال نیز در دسترس قرار گرفته تا به صورت آفلاین این کار را انجام داد. با مراجعه به برخی سرویس دهنده های کیف پول مانند کوین بیس نیز می توان ارز دیجیتال خریداری کرد. ارزهای دیجیتال متمرکز مانند M-Pesa را نیز باید از سازنده یا رابط های فروش منتخب خریداری کرد.

معروف ترین ارزهای دیجیتال چیست؟

با اینکه بیت کوین مشهورترین رمز ارز است، اما تتر بر اساس حجم تراکنش (73.8 میلیارد روزانه) معروف ترین رمز ارز محسوب می شود. جدای از رمز ارزها نیز سیستم Alipay با حجم پرداخت 17 تریلیون دلار سالانه تنها در چین (!) در مقام اول جهانی قرار گرفته است.

چگونه می توان در ارزهای دیجیتال سرمایه گذاری کرد؟

ساده ترین روش جهت این کار، خرید رمز ارز در یک صرافی و سپس انتقال آن به کیف پول دیجیتال است. ترید روزانه نیز مانند سرمایه گذاری در اوراق بهادار می تواند ریسک بسیار بالایی داشته باشد. پس برای چندین سال اول سعی کنید روی سرمایه گذاری بلند مدت تمرکز کنید. همچنین دارایی دیجیتال بر خلاف دارایی های بازار بورس به راحتی می توانند از دست بروند. به همین دلیل برای ورود به دنیای کریپتوکارنسی باید پروتکل های امنیتی را بررسی کرد تا امنیت دارایی های دیجیتال به حداکثر برسد.

چگونه می توان رمز ارز خود را ساخت؟

اکثر پروتکل های بلاکچین، متن باز هستند و همه می توانند با ایجاد تغییرات جزئی، نسخه ی خود را بسازند. همچنین استانداردهایی مانند ERC-20 اتریوم به افراد اجازه می دهند توکن خود را با کمترین زحمت روی یک بلاکچین بسازند.

سخن پایانی

ارز دیجیتال ابتکاری بزرگ در فناوری مالی محسوب شده که امکان ارسال و خرج کردن آنلاین پول از راه دور (یا حتی با اپلیکیشن های فضای مجازی) را ایجاد کرده است. بر خلاف تراکنش های کارت اعتباری، خطر افشای اطلاعات حساب در ارزهای دیجیتال وجود ندارد. با این حال، دارایی های دیجیتال در معرض فعالیت های مجرمانه هستند. به همین منظور برخی پروژه ها مثل بیت کوین از پروتکل های امنیتی قدرتمند استفاده کرده اند.

پست های مرتبط

قرارداد هوشمند (Smart Contract) چیست؟ راهنما برای مبتدیان

سردبیر والبی

اوراکل در بلاکچین چیست؟

دیفای (DeFi) چیست؟

سردبیر والبی

دیدگاه 1

ترانه 3 خرداد 1400 at 12:32 ق.ظ

چرا اینقد کم؟

پاسخ دادن

درج دیدگاه

error: اجازه کپی ندارید