از کجا شروع کنم

سردبیر والبی

پول در تعریفی ساده، همان ابزار تبادل است. در زمانهای دور پیش از آن که پول اختراع شود، افراد در تمدن های اولیه، به طور مستقیم کالا و خدمات خود را مبادله می کردند. این تبادل مستقیم که بدون واسطه انجام می شد یک معامله پایاپا نام داشت. دشواری این نوع معامله این بود که هر یک از طرفین بایستی کالا یا خدمتی را که مد نظر دیگری بود تهیه و ارائه نمایند و این امر بسیار زمان بر و دشوار بود. برای انجام هرچه بهتر معاملات نیاز به یک واسطه ملموس احساس می شد که طرفین به ارزش آن باور داشته باشند و آن را بپذیرند. علاوه بر آن این واسطه می بایستی قابل تقسیم و قابل حمل می بود تا کار را راحت کند. اینجا بود که افراد تصمیم گرفتند به جای تبادل مستقیم از واسطه های مورد پذیرشی مثل نمک، پوست حیوانات و … استفاده کنند.

با پیشرفت تمدن، نیاز به شکلی استاندارد از واسطه ها برای معامله احساس می شد. در این برهه بود که فلزات با ارزشی مثل طلا و نقره به شکل های مختلف مانند سکه درآمدند که مهر و نشان مخصوص بر آنها بود. سکه ها علی رغم کارایی، یک مشکل بزرگ داشتند. نگهداری و حمل آنها به دلیل وزن شان آسان نبود. بعدها چینی ها بودند که برای حل این مسئله به پول کاغذی روی آوردند. پول کاغذی در ابتدا به صورت رسیدِ نگهداری از موارد با ارزش مثل طلا، غلات و … استفاده می شد که قابلیت نقدشوندگی داشت. به مرور زمان به دلیل سهولت استفاده، این نوع از پول در معاملات نیز مورد استفاده مستقیم قرار گرفت.

مدتی بعد انگلستان اولین پول ملی که به مقیاس استانداردی از طلا متکی بود را معرفی کرد. اگرچه این موضوع، استفاده از پول را بسیار ساده کرد اما انعطاف و کنترل پذیری لازم که دولت ها به آن نیاز داشتند را نداشت. استاندارد طلا در سال ۱۹۷۰ به نفع ارز فیات سقوط کرد. ارز رسمی یا فیات، ارزی بود که پشتوانه آن تنها اعتبار صادرکننده آن بود. این موضوع برای دولت ها این امکان را فراهم آورد تا مقدار پول در گردش را در دست گرفته، آن را افزایش یا کاهش دهند.

با پیشرفت تکنولوژی، کارت های اعتباری و سرمایه های الکترونیکی به دریچه نوینی برای توسعه سیستم های مالی بدل شدند. حالا پول می توانست از این طریق در فرم الکترونیکی مورد استفاده و مبادله قرار گیرد. این مسئله کار را بسیار راحت کرد و این امکان را بوجود آورد که افراد بتوانند در زمانی کوتاه اقدام به انتقال پول به سرتاسر دنیا کنند. گفتنی است که برای پول الکترونیک، یک نهاد واسطه و متمرکز نیاز بود تا بر تراکنش های آن نظارت کند.

اکنون با گذر زمان کارت های اعتباری، درگاه های الکترونیکی، نرم افزارهای پرداخت آنلاین و … اگرچه هنوز در سیستمی متمرکز مورد استفاده هستند، اما همگی به ابزارهای روزمره مالی تبدیل شده اند.  در سال ۲۰۰۹ بیت کوین که بر فناوری جدیدی به نام بلاکچین استوار بود، ایده سیستم غیرمتمرکز را که در آن تراکنش ها تحت کنترل هیچ نهاد خاصی نیست، معرفی کرد. ویژگی های این سیستم امروزه بسیار حائز اهمیت است و می دانیم که رمزارزها رقیبی جدی برای ارزهای فیات خواهند بود.

حال سوال این است که آینده پول چه می شود؟ زمان بهترین پاسخ را خواهد داد.

null

همانطور که در بخش تاریخچه پول بیان شد، پول از ابتدای بوجود آمدنش تا کنون، به فرم های مختلفی بوده است. با گذر زمان و پیشرفت تکنولوژی، نوع جدیدی از پول بوجود آمد که ارز دیجیتال نام گرفت. ارز دیجیتال در مفهوم عام، یک فرم از ارز و پول است که ماهیت آن بصورت دیجیتالی و الکترونیکی بوده و وجود فیزیکی ندارد. همچنین آن را پول دیجیتال، پول الکترونیکی می نامند. ارزهای دیجیتال تنها از طریق رایانه و یا گوشی های تلفن همراه و یا به عبارت بهتر وسایل الکترونیکی، قابل دسترسی و استفاده هستند. از آنجا که ارزهای دیجیتال بدون واسطه هستند، مزایای زیادی دارند که اصلی ترین آنها در مقایسه با روشهای مالی سنتی، ارائه روشی مستقیم، کم هزینه و پرسرعت برای انجام تراکنش های مالی در سرتاسر دنیا است.

کریپتو کارنسی یا همان رمزارز، یک ارز (دارایی) دیجیتال است که به عنوان واسطه ای برای تبادل تحت شبکه عمل می کند و در آن از تکنولوژی رمزنگاری (کریپتوگرافی) برای افزایش امنیت تراکنش ها استفاده می شود.  در دهه ۱۹۹۰ تلاش های زیادی برای ایجاد و توسعه رمزارزها صورت گرفت که به علت های مختلفی مانند مسائل مالی، فنی و حتی کلاهبرداری با شکست روبرو شدند. تا اینکه در سال ۲۰۰۹ رمزارزی با نام بیت کوین برای اولین بار توسط یک برنامه نویس ناشناس ( یا گروهی از برنامه نویسان ناشناس) معرفی شد که “یک سیستم پرداخت نقدی همتا به همتا” نام گرفته بود. پس از معرفی بیت کوین، هزاران رمزارز دیگر نیز بر پایه فناوری بلاکچین ایجاد شده و توسعه یافتند.

اکثر رمزارزها از مزیت غیرمتمرکز بودن بهره می برند. یعنی برخلاف ارز فیات و ارزهای دیجیتال متمرکز، در کنترل نهاد خاصی نیستند. این مسئله از طریق شبکه بلاکچین امکان پذیر شده است. برخی از موارد استفاده رمزارزها عبارتند از: انتقال پول به سراسر دنیا با هزینه کم و سرعت بالا، سرمایه‌گذاری در استارتاپ ها، انجام تبادلات محرمانه، خرید کالا و خدمات و … .

از معروفترین رمزارزها می توان به بیت کوین، اتریوم، ریپل، تتر، بیت کوین کش و …. اشاره کرد. محققین بر این باورند که با گذر زمان و پذیرش بیشتر این حیطه توسط مردم دنیا، آینده روشنی برای رمزارزها پیش رو است و آن ها می توانند رفته رفته جای پول های رایج را گرفته و بیش از پیش رشد کنند.

null

بلاکچین چیست؟

بلاکچین مفهومی جدید در حیطه فناوری های نوین بوده که توجه بسیاری را به خود جلب کرده است. عبارت”بلاکچین” از دو مفهوم “بلاک” و “زنجیر” تشکیل شده و در واقع بلاکچین یک زنجیره از اطلاعاتی است که بلاک نام دارند. این بلاک ها بوسیله تکنولوژی رمزنگاری به یکدیگر متصل می شوند. فناوری بلاکچین بستری را فراهم می کند تا یک تراکنش بدون نیاز به واسطه و به طور مستقیم بین دو نفر انجام گیرد. تمام اطلاعات تراکنش ها در این بلاک ها ذخیره می شوند. نکته قابل توجه این است که این اطلاعات قابل حذف و تغییر نیستند.

بلاکچین چگونه کار میکند؟
از فناوری بلاکچین در زمینه های گوناگونی همچون رمزارزها، قراردادهای هوشمند، تبادلات مالی، زنجیره تامین و … استفاده می شود. اولین استفاده از شبکه بلاکچین در زمینه رمزارزها در سال ۲۰۰۸ بود که بیت کوین بر پایه این فناوری بنا شد. پس از آن راه برای توسعه و معرفی رمزارزها و پلتفرم های دیگر نیز هموار گردید. امروزه شکل های مختلفی از فناوری بلاکچین وجود دارد که بلاکچین عمومی، بلاکچین خصوصی، بلاکچین هیبرید و … از انواع آن هستند.
ویژگی های بلاکچین

فارغ از نوع شبکه مورد استفاده، فناوری بلاکچین انقلابی در تکنولوژی محسوب شده و مزایا و فرصت های جدیدی را در اختیار کاربران آن قرار می دهد.

بیت کوین یک ارز دیجیتال رمزنگاری شده  و غیرمتمرکز است که تحت کنترل و نظارت هیچ بانک مرکزی و یا نهاد مالی خاصی نیست. برای تبادل بیت کوین دو کاربر می توانند بدون هیچ واسطه ای بر روی شبکه بلاکچین آن، با کمک فناوری همتا به همتا اقدام به معامله نمایند. بیت کوین برای اولین بار در سال ۲۰۰۹ توسط فرد یا افرادی ناشناس با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو معرفی شد. درست مانند پول رسمی، از بیت کوین می توان برای پرداخت در ازای کالا و خدمات استفاده کرد. حتی می توان آن را به عنوان سرمایه خریداری و نگهداری کرد. چرا که ارزش آن از زمان معرفی تا کنون بسیار افزایش یافته و پیش بینی ها حاکی از ادامه این روند در آینده است. باید توجه داشته باشیم که قیمت بیت کوین به میزان عرضه و تقاضا برای آن وابسته است.

تراکنش های بیت کوین امن، شفاف و بدون واسطه هستند. شاید بپرسید از چه طریقی می توان بیت کوین بدست آورد؟ اولین راه خرید آن است. شما می توانید با داشتن یک کیف پول ارز دیجیتال و مراجعه به یک صرافی دیجیتال، با ارز فیات بیت کوین بخرید. روش دیگر، مبادله آن است. شما می توانید رمزارز دیگری بخرید و سپس آن را با کسی که بیت کوین دارد مبادله کنید. یک روش دیگر نیز که امروزه طرفداران زیادی دارد، استحراج بیت کوین است. اکنون بیت کوین که انقلابی در تبادلات مالی به شمار می رود، معتبرترین و بزرگترین رمزارز در بازار کریپتوکارنسی هاست.

تاریخچه بیت کوین

با گسترش فناوری بلاک چین و اثبات شدن مزایای آن،  بسیاری از فعالان حیطه تکنولوژی های نوین و رقبای بیت کوین، اقدام به توسعه بلاکچین های جدید برای خود نمودند. در مورد اتریوم، Vitalik Buterin که یک برنامه نویس و محقق کریپتو بود، در سال ۲۰۱۳ تصمیم گرفت تا بستری را توسعه دهد که مختص قراردادهای هوشمند، اپلیکشین های غیرمتمرکز و سازمان های مستقل باشد. اتریوم در واقع یک پلتفرم منبع باز، عمومی و بر پایه بلاکچین بوده و ارز دیجیتال مختص به خود را دارد. ارز دیجیتالی که بر روی شبکه اتریوم استفاده می شود، اتر(Ether) نام دارد. اتر رمزارزی است که شبکه اتریوم در ازای حل پازل های محاسبانی خود به عنوان پاداش به افراد ارائه می کند. اتریوم روشی سریع و راحت و البته بدون واسطه را برای شما فراهم می کند تا هر زمان که اراده کنید بتوانید تراکنش انجام دهید.

تعداد کوین های در گردش اتریوم اکنون از ۱۰۰ میلیون گذشته است. شبکه اتریوم بر اساس الگوریتم اثبات کار یا همان PoW عمل می کند. قیمت اتریوم مانند بسیاری از رمزارزهای دیگر در سال ۲۰۱۷ اوج گرفت ولی این روند ادامه نیافت و در سال ۲۰۱۸ با افت شدیدی روبرو شد. با توجه به این که این ارز دیجیتال دومین رمزارز معتبر پس از بیت کوین است، بسیاری آینده روشنی را برای آن متصور هستند.

اتریوم چیست؟

با گذر زمان و پیشرفت دنیای کریپتوکارنسی ها، رمزارزهای زیادی به بازار معرفی شدند. یکی از مهمترینِ این رمزارزها، لایتکوین می باشد. توسعه دهنده لایتکوین Charlie Lee فارغ التحصیل دانشگاه MIT و مهندس سابق گوگل بود که لایتکوین را در سال ۲۰۱۱ به عنوان یک رمزارز جایگزین برای بیت کوین معرفی کرد.

لایتکوین یک ارز دیجیتال، منبع باز، غیرمتمرکز و همتا به همتاست که امکان تراکنش های مالی فوری و بسیار کم هزینه را برای افراد سرتاسر دنیا فراهم می کند.  اگر بخواهیم لایت کوین را با برادر بزرگتر خود یعنی بیت کوین مقایسه کنیم، باید گفت که این دو ارز دیجیتال تفاوت های قابل توجهی نیز دارند. مثلا نرخ تولید بلوک ها در لایتکوین سریع تر از بیت کوین بوده و این زمان حدود ۲.۵ دقیقه است. همچنین پاداش استخراج لایتکوین نیز مانند بیت کوین درحال حاضر حدودا ۱۲.۵ لایتکوین به ازای هر بلوک است. بعلاوه، مانند بیت کوین، لایتکوین نیز از روش اثبات کار یا Proof of Work استفاده می کند. همچنین الگوریتم رمزنگاری لایتکوین Scrypt  است. این در حالیست که بیت کوین الگوریتم SHA-256  را بکار می گیرد.

لایتکوین چیست؟

تتر یک رمزارز بر پایه بلاکچین است که توکن های آن توسط بنیاد تتر منتشر شده است و با دلار آمریکا پشتیبانی می شود. ارزش هر تتر همواره معادل یک دلار آمریکا است. توکن های تتر با نماد USDT نشان داده می شوند. در واقع تتر در دسته استیبل کوین ها قرار دارد. استیبل کوین ها، ارزهای دیجیتالی هستند که با کمک ارز فیات قصد دارند وضعیت قیمتی پایداری برای خود دست و پا کنند. این موضوع استیبل کوین ها را بیشتر به واسطه ای برای تبادل و ذخیره سازی تبدیل کرده تا محلی برای سرمایه گذاری.

تتر در ماه ژولای ۲۰۱۴ با نام RealCoin معرفی و بعدتر در ماه نوامبر بنیاد تتر نام آن را به “تتر” تغییر داد. معاملات تتر در فوریه سال ۲۰۱۵ آغاز شدند و تتر در واقع برای ایجاد یک پل میان ارزهای فیات و رمزارزها طراحی شد. از مزایای این رمزارز می توان پایداری، شفافیت و کارمزد پایین برای کاربران را نام برد.

در دنیای مفاهیم ارزهای دیجیتال، دو مفهوم کوین و توکن شاید برای بسیاری از تازه وارد ها گیج کننده و مبهم باشد. آن چه بدیهی است این است که هر دوی این واژه های برای اشاره به دارایی های دیجیتال مورد استفاده هستند. اما قطعا در مفهوم آن ها تفاوت هایی وجود دارد.

کوین

در یک تعریف ساده می توان گفت که کوین به دارایی دیجیتالی گفته می شود که بر روی بلاکچین مختص به خود پیاده و اجرا می شود.به عنوان مثال بیتکوین، ، لایتکوین، اتریوم، ریپل و … از جمله کوین های معروفند. زیرا هرکدام دارای بلاکچین اختصاصی خود هستند.

توکن

توکن یک دارایی دیجیتال است که بلاکچین مختص به خود ندارد و بر روی بلاکچین سایر ارزهای دیجیتال ایجاد می شود. یکی از معروف ترین و البته رایج ترین این بلاکچین ها، اتریوم است. لازم به ذکر است که پلتفرم های دیگری مانند نئو نیز وجود دارند. این پلتفرم ها بستری را فراهم می کنند که هر توسعه دهنده بتواند توکن اختصاصی خود را ایجاد نماید. به عنوان مثال یکی از کاربردی ترین پلتفرم ها برای ایجاد توکن های جدید، پلتفرم ERC-20 اتریوم می باشد.

تفاوت کوین و توکن

همانطور که پیش تر با مفهوم ارزهای دیجیتال و در معنای خاص تر رمزارزها یا کریپتوکارنسی ها آشنا شدید، اکنون می خواهیم بدانیم این دارایی های دیجیتال چه مزایایی دارند که آن ها را به گزینه هایی مناسب و امن برای سرمایه گذاری تبدیل کرده است.  به طور خلاصه دلایلی که می تواند سرمایه گذاران را به این حیطه ترغیب کند به شرح زیر است:

  • با وجود نوسانات زیادِ کریپتوها، بسیاری از آنها از زمان معرفی تا کنون رشد زیادی داشته اند. برای نمونه بیت کوین به عنوان سرمایه برتر ده سال اخیر شناخته شده است. همچنین رشد بیشتر نیز در این حیطه بسیار محتمل است.
  • کریپتوها تحت تاثیر اقدامات دولت ها مانند تنظیم تورم، کسب درآمد، طرح بودجه و … قرار نمی گیرند. لذا همچون ارزهای فیات، ارزش آنها تحت تاثیر این عوامل کاهش نمی یابد.
  • گسترش قانونگذاری های جدید بیش از پیش سرمایه گذاری در دنیای کریپتوها را امن کرده است.
  • هزینه های تبادلات مالی برای کریپتوها بسیار پایین تر از ارزهای فیات است. همچنین سرعت انتقال آن ها نیز بسیار بیشتر است. همچنین باید گفت که روش های مالی سنتی با کم شدن ارزش پول، بسیار پر ریسک تر از پیش شده اند.

محدودیت زمانی و مکانی برای معامله کریپتوها وجود ندارد. شما در هر مکان و در هر ساعت از شبانه روز می توانید اقدام به خرید و فروش کریپتوها کنید.

افراد بسیاری برای کسب در آمد بیشتر و بدنبال آن رفاه بیشتر در زندگی به دنبال فرصت های سرمایه گذاری مختلف و مناسب میگردند. بازار کریپتوکارنسی ها از جمله فرصت هایی بوده که توجه بسیاری را در این سال ها به سمت خود جلب کرده است. در هر حوزه ای که قصد سرمایه گذاری داشته باشید نیاز است تا از قوانین و اصولی پیروی کنید تا بتوانید انتظارات خود را برآورده کرده و تجربه خوبی از سرمایه گذاری خود داشته باشید. در این قسمت به نکاتی که بایستی برای شروع به کار با آنها توجه داشته باشید میپردازیم:

 

برای خود هدف تعیین کنید

هدف خود از ورود به بازار را تعیین کنید. آیا اهداف بلند مدت دارید و یا اینکه قصد سرمایه گذاری کوتاه مدت (ترید) کردن دارید. هر کدام از این اهداف استراتژی های جداگانه و خاص خود را می طلبد.

 

سود بیشتر، ریسک بیشتر

بازار های مالی قابل پیش بینی نیستند و بازار کریپتوکارنسی هم از این قاعده مستثنی نیست. به همین دلیل برای کسب سود بیشتر نیاز است تا ریسک های بزرگتری انجام دهید. پس برای خود یک استراتژی جهت ورود به بازار و خروج از آن داشته باشید.

 

دید بلند مدت داشته باشید

برای موفق شدن در بازار های مالی باید رویای یک شبه پولدار شدن را از سر خود بیرون کنید. موفق شدن در این بازار نیازمند صبر، پشتکار و کوشش فراوان است. بهتر است دید بلند مدت برای سرمایه گذاری خود داشته باشید تا بتوانید انتظارات خود را برآورده کنید. معمولا سرمایه گذاری های کوتاه مدت سود کمتری می دهند، پس با صبر و حوصله به کار خود ادامه دهید و یک برنامه چند ساله برای فعالیت در بازار برای خود تهیه کنید.

 

آگاهی کسب کنید

بدون آگاهی کامل سرمایه گذاری نکنید. اگر قصد سرمایه گذاری در بازار کریپتو را دارید، ابتدا مفاهیم پایه را یاد بگیرید و بعد از آن به صورت تخصصی تر در رابطه با ارزی که قصد سرمایه گذاری بر روی آن را دارید مطالعه کنید تا با نحوه کار و همچنین اصول آن آشنا شوید. این گونه می توانید یک استراتژی مناسب برای خود پیدا کنید.

 

احساسات خود را کنترل کنید

بهترین زمان برای فروش زمانی است که قیمت در قله قیمتی خود است و بهترین زمان خرید نیز زمانی است که قیمت در پایین تر میزان خود است. این طبیعی است که هرکس دلش می خواهد تا بتواند خرید و فروش های خود را دقیقا در زمان مناسب انجام دهد، اما همانطور که گفتیم بازار های مالی قابل پیش بینی نیستند و کسی نمی داند که دقیقا چه زمان قیمت به اوج خود می رسد و یا اینکه چه زمانی قیمت از سقوط باز ایستاده و شروع به رشد می کند. بنابراین پس از ورود به بازار در صورت نوسان قیمت تصمیمات احساسی نگیرید و بر احساسات خود مدیریت و کنترل داشته باشید. معمولا احساساتی شدن در انجام ترید ها نتیجه ای جز ضرر در پی نخواهد داشت.

سرمایه گذاری ها همیشه با ریسک همراه هستند. در حقیقت هیچ سرمایه گذاری بدون ریسک نیست و تنها میزان و نوع ریسک است که در حوزه های مختلف تغییر می کند. هر اندازه که احتمال عدم موفقیت در یک سرمایه گذاری بیشتر باشد، اصطلاحا ریسک سرمایه گذاری بالاتر خواهد بود. به طور طبیعی سرمایه گذاران از ریسک و خطر گریزان بوده و به سمت بازده و سود تمایل دارند. اگرچه بازار کریپتوکارنسی دارای ویژگی های منحصر به خود است که آن را از دیگر بازار های مالی و فرصت های سرمایه گذاری مجزا می کند اما بازار کریپتوکارنسی نیز مانند بازار های مالی دیگر ریسک های مختص به خود را دارد. در این جا به بررسی برخی از ریسک های معمول در بازار می پردازیم:

 

نوسان قیمت:

قیمت ها در بازار کریپتو به طور مداوم در حال نوسان هستند. اگر چه روش و تکنیک هایی برای تحلیل بازار وجود دارد تا بتوان تصمیم گیری بهتری داشت اما هیچگاه نمی توان به طور صد در صد و دقیق آینده بازار را پیش بینی کرد. پس برای ورود به این بازار بایستی انتظار هر گونه اتفاقی را داشته باشید.

 

حمله سایبری و یا هک شدن اکانت:

به دلیل فیزیکی نبودن کریپتوکارنسی ها و دیجیتالی بودن آن ها ، احتمال مورد حمله هکر ها قرار گرفتن و سرقت رفتن سرمایه وجود دارد. پس توصیه می شود تا تمامی نکات امنیتی را جهت ایمن نگه داشتن سرمایه خود رعایت کنید.

 

ریسک تجاری:

در صورتی که بر روی ارز های ناشناخته و یا نو پا سرمایه گذاری کنید این احتمال وجود دارد که ارز یا به صورت کامل و یا به مقدار زیادی سقوط کند. این مسئله د رمورد ار زهای قدرتمندی چون بیت کوین و یا اتریوم و… جز احتمالات نادر است.

 

ریسک نقد شوندگی:

یکی از ویژگی های یک دارایی و سرمایه گذاری خوب این است که براحتی نقد شود. خوشبختانه در زمینه کریپتوکارنسی این مسئله ریسک محسوب نمی شود چرا که هر زمان که نیاز به خرید و یا فروش ارز دیجیتال خود داشته باشید، می توانید از طریق صرافی های ارز دیجیتال این کار را انجام دهید. بازار کریپتوکارنسی بر خلاف دیگر بازارهای مالی به صورت ۲۴ ساعته شبانه روز و ۷ روز هفته فعال است.

امروزه افراد بسیار زیادی به دنیای رمز ارزها علاقمند شده اند. عده ای آن را بعنوان یک موقعیت مناسب جهت سرمایه گذاری می دانند و با خرید و فروش آن کسب درآمد میکنند و عده ای نیز از آن بعنوان یک درگاه پرداخت برای سهولت در انجام تراکنش های بین المللی خود استفاده می کنند و از قابلیت های آن بهره می برند. اما برخی از رمز ارزها یک ویژگی منحصر بفرد دیگری نیز دارند و آن قابلیت استخراج است.

رمز ارزها بر روی شبکه ای با نام بلاکچین کار میکنند و بلاکچین دفتر کل توزیع شده ای است که اطلاعات آن به صورت غیر متمرکز توسط نود ها نگهداری میشود. افراد میتوانند با استفاده از دستگاه هایی که به همین منظور طراحی و ساخته شده است (در ادامه این مطلب در رابطه با دستگاه های ماینر توضیح خواهیم داد) اطلاعات و تراکنش های شبکه بلاکچین را پردازش کنند. به طور خلاصه، ماینرها با پردازش اطلاعات و تراکنش های شبکه، یک بلاک جدید به زنجیره بلاک های شبکه بلاکچین اضافه میکنند و با این کار کوین جدید تولید می شود. به این کار استخراج یا اصطلاحا ماینینگ گفته میشود. ماینرها در ازای خدمتی که به شبکه انجام میدهند مقدار مشخصی از رمز ارز تولید شده را به عنوان پاداش شبکه دریافت می کنند. امروزه افراد زیادی از طریق استخراج رمز ارزها کسب درآمد می کنند و فارم های استخراج عظیمی در سراسر دنیا مشغول به کار هستند.

اصطلاحات صنعت ماینینگ

حال که با مفاهیم اولیه استخراج در دنیای رمز ارزها آشنا شدیم این سوال پیش می آید که برای شروع استخراج یک رمز ارز چه باید کرد؟

برای شروع بایستی رمز ارز مناسبی را انتخاب کنید. ارزهایی چون بیت کوین، بیت کوین کش، اتریوم، مونرو، دوج کوین، زی کش و دیگر ارز هایی که قابلیت استخراج دارند میتوانند از گزینه های انتخابی شما باشند.

مرحله بعدی انتخاب سخت افزار مناسب جهت استخراج است. در بخش قبلی در رابطه با سخت افزار های مختلف توضیح دادیم. حال شما باید سخت افزاری را انتخاب کنید که با الگوریتم هش رمز ارزی که قصد استخراج آن را دارید سازگاری داشته باشد.

در گام بعدی بایستی بدنبال انتخاب یک استخر استخراج باشید. انجام عملیات استخراج به صورت انفرادی نمی تواند بازدهی لازمی که مد نظرشماست را داشته باشد، چرا که شانس شما برای پردازش اطلاعات و کسب پاداش شبکه به میزان قابل توجهی افت می کند، به همین منظور بهتر است تا در یکی از استخرهای استخراج عضو شوید.

بعد از انتخاب استخر مناسب و آگاهی یافتن از میزان کارمزدهای آن، نوبت آن است تا هزینه ها و میزان درآمد خود را در طول یک ماه، یکسال و یا بیشتر محاسبه کرده تا بتوانید مشخص کنید که به چه میزان از سرمایه گذاری خود در این صنعت سود خواهید کرد. عمده هزینه های جاری مربوط به هزینه های برق است چرا که این دستگاه ها توان مصرفی بالایی دارند و همچنین برای کارکرد نیاز به خنک کننده دارند.

حال شما نیاز به یک کیف پول دیجیتال دارید تا بتوانید کوین های خود را به آن انتقال داده و در آن نگهداری کنید. در انتخاب کیف پول مناسب دقت لازم را بعمل آورده و از کیف پول های معتبر و دارای امنیت بالا استفاده کنید.

امروزه استخراج رمز ارز ها به یک صنعت سود آور و پول ساز تبدیل شده است  و افراد بسیاری هستند که در آمدشان را با ایجاد فارم های استخراج تامین می کنند. این فارم های عظیم مجموعه ای از کارت های گرافیک و سخت افزارهای استخراج به همراه خنک کننده ها هستند. برای کسانی که علاقمند به شروع فعالیت در زمینه استخراج رمز ارزها هستند معمولا این سوال پیش می آید که از چه سخت افزارهایی می توان برای استخراج رمز ارزها مخصوصا بیت کوین استفاده کرد؟ و اینکه تفاوت آن ها در چیست؟ در این قسمت به معرفی سخت افزارهای مختلفی که می توان برای استخراج استفاده کرد از ابتدای پیدایش رمز ارزها تا کنون می پردازیم.

 

CPU (Central Processing Unit)

کم بازده ترین دستگاه برای استخراج رمز ارزها همان کامپیوترهای خانگی است که البته استخراج با آنها فقط در زمان های اولیه ی معرفی بیت کوین معقول بود چرا که بسیار مقرون به صرفه بودند. شما تنها به یک کامپیوتر خانگی که دارای CPU  یا همان پردازشگر مرکزی بود, نیاز داشتید اما امروزه با بالا رفتن سختی شبکه(Network difficulty) در استخراج, این کار بازدهی چندانی ندارد و منسوخ شده است.

 

GPU (Graphical Processing Unit)

کارت های گرافیک, مخصوصا کارت های با قابلیت بالا, از گزینه های بسیار مناسب جهت استخراج هستند چرا که این کارت ها برای پردازش اطلاعات بازی های کامپیوتری طراحی شده و توانایی محاسبه و پردازش اطلاعات را با سرعت بالا و در زمان کم دارا می باشند و این دقیقا همان چیزیست که برای استخراج بیت کوین بدان نیاز است. دستگاهی با قدرت پردازش بالا! اگر چه هزینه ی کارت های گرافیک نسبت به CPU بیشتر است اما دارای مزایایی هستند که آنها را متمایز می کند. برای مثال, قدرت پردازش CPU کمتر از ۱۰ MH/sec است، در صورتی که میزان پردازش اطلاعات یک کارت گرافیک ATI 5970 برابر با ۸۰۰ MH/sec است. البته گفتنی است که این کارت های گرافیک مصرف برق بالایی دارند و باعث افزایش هزینه ها می شوند به همین دلیل بعد از آن ها FPGA ها و ASIC ها معرفی شدند.

 

(FPGA (Field Programmable Gate Array

مرحله ی بعدی در استخراج بیت کوین با ورود FPGA ها شکل گرفت FPGA. ها مدار مجتمع هایی هستند که بگونه ای طراحی شده اند که قابلیت پیکربندی پس از ساخت را داشته باشند. لذا این امر به تولید کنندگان دستگاه های استخراج این امکان را می دهد تا این تراشه ها را در حجم زیاد خریداری کنند و با ایجاد تغییراتی آنها را صرفا برای عمل استخراج ارتقا داده و بعد در دستگاه های خود استفاده کنند.

استفاده از FPGA ها در صنعت ماینینگ موفقیت آمیز بود و باعث ایجاد چشم انداز جدیدی در این حوزه شد. این اولین سخت افزار و یا دستگاهی بود که صرفا جهت استخراج رمز ارزها تولید و روانه بازار شد. از مزیت های آن مصرف انرژی بهینه به همراه سهولت در استفاده بود. در حالیکه یک کارت گرافیک با میزان نرخ هش ۶۰۰ MH/sec به ۴۰۰ وات برق نیاز دارد، یک FPGA با میزان نرخ هش ۸۲۶ MH/sec  تنها به ۸۰ وات برق نیاز دارد. و این آغاز ظهور فارم های عظیم بیت کوین در جاهای مختلف دنیا بود.

 

(An Application-Specific Integrated Circuit) ASIC

ASIC ها میکروچیپ هایی هستند که صرفا جهت استخراج بیت کوین با بازدهی بالا طراحی و ساخته می شوند. نه تنها سرعت پردازش اطلاعات در آن ها نزدیک ۱۰۰ برابر بیشتر از گزینه های قبلی است بلکه میزان انرژی کمتری نیز مصرف می کنند. بطوری که کارشناسان این رشته معتقدند که ASIC ها نسل آخر دستگاه های ماینر هستند و به این زودی جایگزین بهتری برای آن ها پیدا نخواهد شد.

با پیدایش ارز دیجیتال بیت کوین، صنعتی با عنوان صنعت ماینینگ نیز به آرامی شکل گرفت. با افزایش قیمت بیت کوین طی این سال ها توجه عموم مردم بدان جلب شد و باعث رونق صنعت استخراج رمز ارزها مخصوصا بیت کوین شد. امروزه افراد زیادی هستند که در حال فعالیت در این حوزه هستند و یا اینکه افراد تازه واردی هستند که قصد دارند وارد این صنعت شده تا آن ها نیز بتوانند از پتانسیل های آن استفاده کنند. اما این سوال پیش می آید که آیا استخراج بیت کوین در ایران قانونی است؟ و یا اینکه قوانین مربوط به این حوزه به چه صورت است؟

در مصوبه هیات دولت، استخراج رمزارز به عنوان یک صنعت شناخته شده است، به همین خاطر این واحد ها بایستی در شهرک های صنعتی، مناطق آزاد تجاری و یا نیروگاه هایی که خارج از محدوده ۱۲۰ کیلومتری شهر تهران، ۵۰ کیلومتری شهر اصفهان و ۳۰ کیلومتری سایر شهرها هستند استقرار یابند. همچنین امکان صدور مجوز برای واحد های تولیدی فعال وجود ندارد و تنها به واحد های تولیدی صنعتی غیر فعالی که ۳ سال از عدم فعالیت شان می گذرد، مجوز فعالیت برای استخراج ارز های دیجیتال داده خواهد شد.

جهت شروع به کار در این حوزه نیاز به کسب مجوز از وزارت صنعت و معدن می باشد، همچنین بایستی از دستگاه های ماینری استفاده کرد که به صورت قانونی وارد کشور شده باشد. این مجوز به فعالانی اعطا می شود که جمع توان مصرفی دستگاه های استخراج آن ها بیش از ۲۵۰ کیلو وات باشد. طبق مصوبه نرخ برق این واحد ها معادل نرخ برق صادراتی خواهد بود که معادل ۹۶۵ تومان به ازای هر کیلو وات ساعت است. البته این مقدار در ماه های مختلف سال متغیر است به گونه ای که در ماه های غیر گرم سال معادل نصف تعرفه صادراتی و ماه های گرم سال دو برابر نرخ برق صادراتی خواهد بود.

استفاده از انشعاب برق جهت استخراج رمز ارزها صرفا با ارائه مجوزهای تعیین شده در این مصوبه مجاز است و هرگونه استفاده از انشعاب برق مصرف خانگی، عمومی، کشاورزی، صنعتی و سایر مصارف برای استخراج رمز ارزها ممنوع است.

در صورت تمایل به خرید و فروش و یا سرمایه گذاری در زمینه ارزهای دیجیتال، ابتدا نیاز به یک کیف پول دیجیتال جهت نگهداری و انتقال ارزهای خود دارید. در واقع کیف پول دیجیتال نرم افزاری است که به شبکه بلاکچین متصل است. این نرم افزار نگهدارنده کلیدهای خصوصی و عمومی شماست و کلیه تراکنش های شما را بر روی شبکه بلاکچین ثبت می کند. شما با استفاده از کیف پول دیجیتال خود می توانید به شبکه بلاکچین متصل شده و موجودی خود را چک کرده، به دیگران ارز دیجیتال انتقال داده و یا دریافت کنید. برای ساده تر شدن موضوع میتوان گفت که کلید عمومی مانند شماره حساب و یا شماره کارت بانکی شماست، برای اینکه کسی بتواند به حساب یا کارت شما مبلغی را واریز کند به آن نیاز دارد و به اشتراک گذاشتن آن با دیگران مانعی ندارد اما کلید خصوصی مانند رمز کارت و یا رمز حساب بانکی شماست که بایستی به صورت محرمانه نگهداری شود. کیف پول های دیجیتال انواع مختلفی دارند که در ادامه به معرفی انواع آن ها خواهیم پرداخت.

کیف پول های دیجیتال انواع مختلفی دارند که هرکدام سطوح مختلفی از امنیت و دسترسی را در اختیار شما قرار میدهند. به طور کلی این کیف پول ها به ۲ دسته کیف پول سرد و گرم تقسیم بندی می شوند. هرکدام از کیف پول ها ویژگی ها و امکانات متفاوتی را ارائه میدهند. به صورت کلی انتخاب کیف پول مناسب بستگی به شرایط و نحوه استفاده از ارز های دیجیتال دارد و برای هر شخص متفاوت است. برای سرمایه گذاری با مقادیر بالا و نگهداشتن آن به مدت طولانی بهتر است از کیف پول های سرد استفاده شود و برای مقادیر پایین و خرید و فروش (ترید) از کیف پول های موبایلی یا آنلاین استفاده شود. توصیه می شود تا در انتخاب کیف پول مناسب همه جوانب را در نظر گرفته و از کیف پولی با پشتیبانی مناسب و امنیت بالا استفاده کنید تا همیشه سرمایه خود را ایمن نگهدارید.   

کیف پول های گرم:

کیف پول دسکتاپ (Desktop)

این نوع از کیف پول ها تحت عنوان نرم افزار بر روی کامپیوتر شخصی شما نصب میشوند و به شما امکان کنترل حسابتان را می دهند. به طور کلی کیف پول های دسکتاپ نسبت به کیف های موبایل و آنلاین امنیت بالاتری دارند اما همچنان گزینه مناسبی برای نگهداری ارز دیجیتال با مقدار زیاد نیستند و بهتر است از آنها برای خرید و فروش و یا ذخیره ی ارز دیجیتال تنها در مقدارهای کم استفاده کنید.

کیف پول موبایل (Mobile App)

این کیف پول ها به صورت اپلیکیشن بر روی گوشی های موبایل نصب و راه اندازی میشوند. قابل دسترس بودن و همراه بودن در همه جا از جمله ویژگی های  کیف پول های موبایلی است، به همین دلیل برای تبادل ارز دیجیتال به صورت رو در رو و حضوری و یا هنگام خرید از فروشگاه هایی که درگاه پرداخت با ارز دیجیتال دارند بسیار کاربردی هستند.

کیف پول آنلاین (Online)

این نوع از کیف پول ها این قابلیت را به کاربر میدهند تا از طریق وسایل مختلف که قابلیت اتصال به اینترنت را دارند مانند کامپیوترهای شخصی، تبلت ها و یا گوشی های موبایل در هر زمان و هر مکان به ارزهای دیجیتال خود دسترسی داشته باشند. با ایجاد یک حساب کاربری و تکمیل مراحل احراز هویت بر روی وبسایت ارائه دهنده کیف پول میتوانید از خدمات آن بهره ببرید.

کیف پول های سرد:

کیف پول سخت افزاری (Hardware)

در اصطلاح به کیف پول هایی که اطلاعات به صورت افلاین بر روی آنها نگهداری می شود، کیف پول سرد میگویند. این کیف پول ها که شکلی شبیه به فلش مموری های معمول دارند از امن ترین و بهترین گزینه ها جهت نگهداری ارز دیجیتال به خصوص برای مقادیر بالا می باشند. در این روش کلید های خصوصی بر روی حافظه ی سخت افزاری نگهداری شده و احتمال سرقت و یا هر گونه دسترسی به آن برای دیگران و افراد سودجو امکان پذیر نمی باشد. چرا که کیف پول های سرد نسبت به ویروس ها ایمن هستند و احتمال خروج اطلاعات از آنها میسر نیست. چنانچه از یک برند و مدل معتبر استفاده کنید، سرمایه ی شما امن و ایمن خواهد بود.

کیف پول کاغذی (Paper)

نوع دیگر کیف پول های سرد، کیف پول کاغذی است. این کیف پول ها از امن ترین کیف پول ها جهت نگهداری ارز دیجیتال در مقادیر بالا می باشند، چرا که هیچ گونه ارتباط آنلاینی وجود ندارد و احتمال به سرقت رفتن اطلاعاتِ حساب، صفر است مگر اینکه از کاغذ حاوی کد ها به خوبی محافظت نشود.

یکی از موارد مهمی که هنگام ورود به بازار ارزهای دیجیتال بایستی در نظر داشت، بحث امنیت و رعایت موارد ایمنی است. چنانچه از علاقمندان این حوزه باشید و اخبار مربوط به آن را به طور مرتب دنبال کنید، به طور مکرر شاهد اخبار در رابطه با هک شدن کیف پول ها و سرقت رفتن سرمایه افراد هستید. از نظر بسیاری از افراد، فضای آنلاین یکی از نا امن ترین محیط ها است، چرا که هکر ها در همه جا هستند و بدنبال یک اشتباه کوچک از سمت شما هستند تا بتوانند به اطلاعات شخصی شما دسترسی پیدا کنند اما چنانچه موارد ایمنی را رعایت کنید می توانید در محیطی امن به فعالیت خود در این حوزه ادامه دهید.

چنانچه از فعالین این حوزه هستید و از کیف پول های گرم برای نگهداری و انتقال سرمایه خود استفاده می کنید از پسورد های مناسب که شامل اعداد، حروف و کاراکترهای خاص می باشند استفاده کنید. همچنین توصیه می شود تا از کیف پول هایی استفاده کنید که دارای تایید دومرحله ای گوگل هستند.

در صورت دریافت ایمیل از طرف وبسایت ارائه دهنده خدمات کیف پول، قبل از بازکردن هرگونه فایل پیوست شده به ایمیل و یا انجام دستورات ذکر شده در آن، از صحت ایمیل دریافتی اطلاع حاصل کنید.

از کیف پول خود نسخه پشتیبان یا همان بک اپ بگیرید. با انجام این کار در صورتی که کلمه عبور خود را فراموش کنید و یا اینکه دسترسی خود به کیف پول را از دست بدهید، می توانید دارایی های خود بر روی بلاکچین را بازیابی کنید.

اگر قصد ورود به بازار کریپتوکارنسی ها را دارید و می خواهید مقداری از یک ارز دیجیتال را جهت سرمایه گذاری خریداری کنید در ابتدا دو راه وجود دارد. راه اول پیدا کردن شخصی که دارای ارز دیجیتال مورد نظر شما است و قصد فروش آن را دارد و راه دوم، استفاده از صرافی هایی که خدمات خرید و فروش ارزهای دیجیتال ارائه می دهند است. معمولا پیدا کردن شخصی که قصد فروش ارز دیجیتال خود را داشته باشد و همچنین برای انجام معامله قابل اعتماد باشد کمی سخت است، به همین خاطر اکثر افراد گزینه دوم یعنی خرید و فروش از طریق صرافی های ارز دیجیتال را انتخاب می کنند.

برای شروع ابتدا بایستی یک حساب کاربری برروی وبسایت صرافی ایجاد کنید و پس از آن مراحل احراز هویت را تکمیل نمایید. پس از گرفتن تاییدیه از سوی صرافی می توانید وارد حساب کاربری خود شده و اقدام به خرید و فروش ارزهای دیجیتال نمایید. معمولا برای انجام هر معامله هزینه ای به عنوان کارمزد با هر بار انجام خرید یا فروش از حساب شما کم می شود که این نرخ کارمزد نیز بستگی به صرافی انتخابی شما دارد.

برای خرید ارز های دیجیتال نیاز به خرید یک کوین کامل نیست و شما می توانید به مقدار نیاز، مثلا ۰.۰۰۱ از یک کوین را خریداری کنید.

اولین قدم برای ورود به دنیای ارزهای دیجیتال پیدا کردن و انتخاب یک صرافی معتبر جهت ایجاد حساب کاربری برای خرید و فروش است. خدماتی که صرافی ها ارائه میدهند با یکدیگر متفاوت است. این تفاوت ها می تواند شامل مواردی چون درگاه های پرداختی که صرافی پشتیبانی میکند و یا ارز های دیجیتالی که صرافی خرید و فروش می کند باشد. در این میان برخی صرافی ها خدمات کیف پول دیجیتال نیز ارائه میدهند. شما می توانید با ایجاد یک حساب کاربری بر روی وبسایت صرافی و گذراندن مراحل احراز هویت به آسانی به خرید و فروش ارزهای دیجیتال بپردازید. این خرید و فروش و تبادل میتواند به صورت کریپتوکارنسی به ارز فیات و بالعکس و یا کریپتوکارنسی به کریپتوکارنسی باشد. در مورد اول شما میتوانید با استفاده از حساب و یا کارت بانکی خود کریپتوکارنسی دلخواه خود را خریداری کرده و یا بفروش رسانده و مبلغ آن را در حساب بانکی خود دریافت کنید. در مورد دوم شما با تبدیل کوین های خود به کوینی دیگر خرید و فروش را انجام می دهید. این کار برای علاقمندان به ترید کردن است که میتوانند در زمان نوسان قیمت کوین های خود را به دیگر کوین ها تبدیل کرده و از این راه کسب سود کنند.

برای ورود به بازار ارزهای دیجیتال و شروع خرید و فروش یا به اصطلاح ترید کردن نیز مانند دیگر بازار های مالی و تجاری نیاز به آشنایی با روش های تحلیل بازار دارید. به طور عام تحلیل بازار شامل گرد آوری و مدیریت اطلاعات بدست آمده برای راحت تر کردن امر تجارت است. این کار باعث شناخت درست تر هدف شده و چشم انداز روشن تری را نسبت به آینده بازار در اختیار شما قرار می دهد. در بازارهای مالی مانند بورس، طلا و یا کریپتوکارنسی ها تحلیل بازار به دو بخش تحلیل تکنیکال و تحلیل فاندامنتال تقسیم بندی می شود. فعالان بازارهای مالی و تریدرها با استفاده از این دو نوع تحلیل به پیش بینی آینده بازار می پردازند تا بتوانند استراتژی و تصمیمات درست و مناسبی را اتخاذ کنند.

به طور کوتاه، تحلیل تکنیکال بررسی تغییرات قیمت در گذشته به منظور پیش بینی تغییرات آتی قیمت است. در تحلیل تکنیکال به بررسی تغییرات و نوسان‌های قیمت‌، حجم معاملات و عرضه و تقاضا پرداخته می شود تا بتوان وضعیت قیمت‌ در آینده را پیش‌بینی کرد. این روش تحلیل تنها مختص به بازار کریپتوکارنسی ها نیست و در بازار ارزهای خارجی، بازارهای بورس اوراق بهادار و بازار طلا و دیگر فلزات گران‌بها نیز کاربرد گسترده‌ای دارد. اطلاعات مربوط به قیمت بر روی یک نمودار ثبت میشود و تحلیلگران به منظور پیش بینی قیمت در آینده، این نمودار ها را به دقت مورد بررسی قرار می دهند. زیرا بر این باورند که با مطالعه تغییرات قبلی می توان به الگوهای تکراری در روند قیمت دست یافت. تحلیلگر با گردآوری این اطلاعات به تفسیر وضعیت بازار پرداخته و آینده آن را پیش بینی می کند.  در واقع تحلیل تکنیکال یک هنر است که با استفاده از یکسری ابزار، نمودار، اندیکاتور و… به پیش بینی قیمت می پردازد.

تحلیل فاندامنتال عبارت است از بررسی ارزش ذاتی یک دارایی. در رابطه با ارز دیجیتال، تحلیلگر با استفاده از وایت پیپر، نقشه راه، تیم توسعه دهنده و کاربرد های عملی آن ارز ارزش ذاتی یک دارایی را مشخص می کند. اگر قیمت فعلی کمتر از ارزش ذاتی بود، پیش بینی می شود که قیمت افزایش می یابد و چنانچه قیمت فعلی بیش از ارزش ذاتی بود، پیش بینی می شود که قیمت کاهش می یابد. این نوع از تحلیل نسبت به تحلیل تکنیکال بسیار زمانگیرتر است و معمولا همراه با جمع آوری اطلاعات از منابع مختلف انجام می شود.

توجه داشته باشید که از لغت پیش بینی استفاده کرده ایم، بنابراین نمیتوان گفت که استفاده از این روش ها بتواند به طور صد در صد گویای آینده بازار باشد چرا که روشی برای پیش بینی بازار که به طور صددر صد درست باشد وجود ندارد.

EnglishIran