مارجین تریدینگ (Margin Trading) چیست؟

مارجین، سرمایه ای است که از یک کارگزاری قرض گرفته می شود. مارجین تریدینگ نیز به فرایند استفاده از آن سرمایه برای ترید یک دارایی گفته می شود.

نوشته شده در آموزش ترید 10 دقیقه مدت مطالعه · >
مارجین تریدینگ

در علم اقتصاد، “مارجین” به وثیقه ای گفته می شود که یک سرمایه گذار نزد صرافی یا کارگزاری قرار می دهد تا ریسک اعتبار به آن نهاد را پوشش دهد. این ریسک اعتباری زمانی ایجاد می شود که سرمایه گذار اقدام به وام گرفتن از کارگزاری یا ورود به یک قرارداد مشتقه کند. خرید در قالب مارجین یا “مارجین تریدینگ” نیز زمانی اتفاق می افتد که یک سرمایه گذار با کسب وام از کارگزاری، اقدام به خرید یک دارایی کند. خرید مارجین به مبلغ اولیه ای گفته می شود که فرد برای دریافت یک دارایی، به کارگزاری می دهد. سرمایه گذار از همین اوراق بهادار مارجین به عنوان وثیقه در حساب کاربری کارگزاری خود استفاده می کند.

در دنیای کسب و کار، “مارجین” به تفاوت میان قیمت فروش یک محصول و هزینه تولید گفته می شود. همچنین می توان گفت که این مفهوم به نرخ سود در برابر درآمد اشاره دارد. مارجین همچنین به بخشی از نرخ سود در یک “وام قابل تنظیم” (ARM) گفته می شود که به نرخ شاخص افزوده می شود.

در بازار سنتی، سرمایه های قرض گرفته شده معمولاً از سوی یک کارگزاری تأمین می شوند. اما در بازار رمز ارز ، این سرمایه ها اغلب توسط تریدرهای دیگر تأمین می گردند. بدین ترتیب، نرخ بهره موجود به همان تریدرهای دیگر تعلق می گیرد. البته برخی صرافی های دیجیتال نیز خدمات مارجین را ارائه می کنند.

ویدئوی آشنایی با مارجین تریدینگ

مارجین تریدینگ به زبان ساده

به زبان ساده، “مارجین” پولی است که از یک کارگزاری قرض گرفته می شود تا یک سرمایه با آن خریداری شود. این مبلغ مابه التفاوت بین کل ارزش یک سرمایه و مقدار وام است. “مارجین تریدینگ” نیز به فرآیند استفاده از آن سرمایه قرض گرفته شده برای ترید یک دارایی گفته می شود. این سرمایه تبدیل به وثیقه برای وام کارگزاری می شود.

حساب مارجین نیز یک حساب استاندارد در کارگزاری است. سرمایه گذار می تواند پول نقد یا اوراق بهادار خود را در این حساب به عنوان وثیقه برای وام خود قرار دهد. اهرم های موجود در فرایند مارجین می تواند برای افزایش سود یا زیان فرد مورد استفاده قرار گیرد. در زمان ضرر، کارگزاری ممکن است بدون اخطار قبلی اقدام به نقدینه سازی (لیکویید کردن) وثیقه های شما کند.

مارجین (Margin) چیست؟

“مارجین” به مقدار توازنی گفته می شود که یک سرمایه گذار در حساب کارگزاری خود برقرار کرده است. الفاظ “مارجین کردن” یا “خرید یک مارجین” به این معنا است که فرد از وام کارگزاری برای خرید اوراق بهادار لازم استفاده کند. برای این کار، فرد باید یک حساب مارجین داشته باشد و یک حساب کارگزاری ساده کافی نیست. البته حساب مارجین نیز یک نوع اکانت کارگزاری است که در آن کارگزار پولی را به سرمایه گذار قرض می دهد. این مبلغ بیشتر از موجودی عادی فرد برای خرید امتیازهای مالی است. مفهوم “مارجین” شباهت های زیادی به “اهرم” دارد.

استفاده از مارجین برای خرید اوراق بهادار دقیقاً همانند این است که از پول نقد یا اوراق بهادار حساب به عنوان وثیقه برای وام استفاده کنید. این وام وثیقه شده همراه با نرخ بهره ای است که باید پرداخت گردد. در واقع، سرمایه گذار از این پول قرض گرفته شده یا اهرم اقتصادی استفاده می کند. بدین ترتیب، سود یا زیان او چند برابر خواهد شد. سرمایه گذاری مارجین زمانی به کار می آید که سرمایه گذار پیش بینی کند که بتواند چندین برابر نرخ سود را از سرمایه گذاری خود به دست آورد. در نتیجه، وی قادر خواهد بود تا بیشتر از نرخ بهره وام خود را به دست آورد.

نرخ وثیقه

اگر الزام موجود برای مارجین اولیه برابر با 60 درصد از حساب مارجین شما باشد و بخواهید اوراق بهاداری را به ارزش 10 هزار دلار خریداری کنید، آنگاه مارجین شما 6 هزار دلار خواهد بود. بقیه این پول را می توانید از کارگزاری قرض بگیرید.

نرخ وثیقه و سپرده اولیه در برابر وام دریافتی می تواند بسیار متفاوت باشد و بستگی به بازارهای مختلف دارد. در بازار سهام، این نرخ معمولاً 1:2 (نصف) می باشد. برای “معاملات فیوچرز” (futures contracts)، این نرخ به صورت اهرم 1:15 است. در کارگزاری های فارکس، نرخ های 1:50 یا 1:100 طبیعی است. اما در بازارهای ارز دیجیتال، این نرخ معمولاً بین 1:2 تا 1:100 است. تریدرهای مارجین معمولاً از لفظ “ضریب” برای مارجین تریدینگ استفاده می کنند. (برای مثال؛ ضریب 2 تا ضریب 100).

خرید در قالب مارجین

“خرید در قالب مارجین” به فرایند قرض گرفتن پول از یک کارگزاری برای خرید سهام گفته می شود. به نوعی، این همان وامی است که از یک کارگزاری دریافت می کنید. “مارجین تریدینگ” به شما اجازه می دهد تا سهام بیشتری را نسبت به حدّ معمول خریداری کنید. برای انجام ترید مارجین نیاز به یک حساب مارجین دارید که از یک حساب پولی معمولی متفاوت است.

به لحاظ قانونی، کارگزاری شما موظف است که رضایت شما را برای افتتاح یک حساب مارجین جلب کند. حساب مارجین می تواند در قالب یک توافق استاندارد افتتاح حساب باشد یا شاید یک توافقنامه کاملاً متفاوت را شامل شود. سرمایه گذاری اولیه بیش از 2 هزار دلار نیاز به یک حساب مارجین دارد. هر چند برخی کارگزاری ها این حد را بالاتر در نظر می گیرند. این پرداخت یا پس انداز اولیه را “حداقل مارجین” (minimum margin) می گویند.

زمانی که این حساب افتتاح و فعال شد، می توانید تا سقف 50 درصد از اصل قیمت یک سهام را وام بگیرید. این مقدار از سپرده اولیه را “مارجین اولیه” (initial margin) می گویند. لازم به ذکر است که نیازی نیست که از این سقف 50 درصد برای دریافت مارجین استفاده کنید. می توانید درصد کمتری (10 یا 20 درصد) را وام بگیرید. به یاد داشته باشید که برخی کارگزاری ها نیاز به سپرده گذاری اولیه بیش از 50 درصد دارند.

می توانید وام خود را تا هر زمان خواستید نگه دارید. تنها باید وظایف خود (مانند پرداخت بهره مورد نظر) را انجام دهید. زمانی که سهام خود را در یک اکانت مارجین به فروش برسانید، این فرایند به اطلاع کارگزاری رسیده و تا زمان بازپرداخت کامل وام ادامه خواهد داشت. پس از بازپرداخت کامل، حساب مارجین بسته می شود.

مارجین نگهداری (Maintenance Margin)

محدودیت دیگری با نام “مارجین نگهداری” (Maintenance Margin) نیز وجود دارد. این محدودیت به حداقل موجودی حساب شما گفته می شود که برای ادامه پروسه مارجین نیاز است. در صورتی که موجودی حساب کمتر از این محدوده باشد، کارگزاری شما را وادار به پس انداز سرمایه بیشتر می کند یا بخشی از سهام شما را  می فروشد تا وام شما کمتر شود. زمانیکه موجودی کمتر از این حد شود، اصطلاحاً “هشدار مارجین” (Margin Call) اتفاق می افتد.

منظور از هشدار مارجین، تقاضای کارگزاری به تزریق پول در حساب یا بستن پوزیشن توسط شخص است. اگر این شرایط مهیا نشود، کارگزاری می تواند هر کدام از پوزیشن های باز شما را ببندد تا حساب شما را به محدوده حداقل برساند. کارگزاری مورد نظر می تواند این کار را بدون تأیید شما انجام دهد و حتی می تواند هر کدام از پوزیشن های دلخواه خودش را انتخاب کند.

به علاوه، کارگزاری می تواند حقّ کمیسیونی را نیز برای تراکنش های خود دریافت کند. شما مسئول هر گونه ضرر احتمالی در این فرایند هستید. کارگزاری ممکن است هر مقدار سهام و قراردادهای کافی را لیکویید کند تا حساب شما بتواند لازمه مارجین اولیه را برآورده کند.

نکات مهم در مورد مارجین تریدینگ

از آنجا که مارجین یک نوع استقراض پول است، پس مسلماً هزینه هایی در بر خواهد داشت. اوراق بهادار موجود در حساب مارجین نقش وثیقه را ایفا می کنند. اولین هزینه همان نرخ بهره ای است که باید پرداخت کنید. در صورت عدم پرداخت آنها، این نرخ های بهره روی هم انباشت می شوند. با افزایش بدهی شما، نرخ های بهره نیز بالاتر می روند.

بنابراین، خرید در قالب مارجین معمولاً به صورت کوتاه مدت انجام می شود. هر چه مدت بیشتری یک سرمایه را نگه دارید، نرخ بهره پرداختی شما نیز بالاتر می رود. اگر یک سرمایه را در قالب مارجین برای مدت طولانی نگه دارید، احتمال زیاد سود شما فدای بهره های موجود می شود.

نمی توان همه نوع سهام را به صورت مارجین تهیه کرد. “هیئت فدرال رزرو” (Federal Reserve Board) مشخص می کند که کدام سهام و دارایی ها می توانند به صورت مارجین تهیه شوند. مطمئناً کارگزاری ها اجازه خرید “عرضه های اولیه عمومی” (IPO) و “سهام ارزان” (Penny Stock) را نمی دهند. زیرا این نوع سهام دارای نوسان قیمتی روزانه بالا می باشند. خود کارگزاری ها نیز می توانند تصمیم بگیرند که برخی دارایی ها را در قالب مارجین تریدینگ قبول نکنند. بنابراین، پیش از شروع حتماً محدودیت های حساب مارجین خود را بررسی کنید.

در دنیای ارز دیجیتال، مارجین تریدینگ می تواند در دو قالب پوزیشن لانگ و شورت استفاده شود. پوزیشن لانگ به این پیش بینی اطلاق می شود که قیمت یک دارایی بالا خواهد رفت. پوزیشن کوتاه نیز خلاف این موضوع را نشان می دهد.

مثالی از قدرت خرید در مارجین تریدینگ

فرض کنید که شما 10 هزار دلار را در حساب مارجین خود پس انداز می کنید. از آنجا که موظف به ثبت 50 درصد از نرخ خرید هستید، پس یعنی قدرت خرید شما به 20 هزار دلار می رسد. آنگاه اگر 5 هزار دلار سهام بخرید، همچنان 15 هزار دلار قدرت خرید دیگر خواهید داشت. شما پول نقد کافی برای خرید این سهام 5 هزار دلاری را داشته اید. در نتیجه نیازی به استفاده از مارجین نیست. زمانی نیاز به استقراض پول دارید که بخواهید اوراق بهاداری را به ارزش بیش از 10 هزار دلار خریداری کنید. توجه داشته باشید که قدرت خرید یک حساب مارجین به صورت روزانه بر حسب نوسان قیمت اوراق بهادار موجود در حساب مارجین تغییر خواهد کرد.

فواید و مضرات مارجین تریدینگ

مارجین تریدینگ می تواند سود تریدر را چند برابر سازد. همچنین تریدر قادر خواهد بود تا سریعاً پوزیشن های مختلف را باز کند و به ترید همزمان بپردازد. اما نباید فراموش کرد که در کنار سود بالا، احتمال ضررهای چند برابری نیز وجود دارد. به همین دلیل، این نوع ترید یکی از خطرناک ترین روش های ترید محسوب می شود. با توجه به نوسان بالای بازار ارزهای دیجیتال، حتی یک نوسان نیز می تواند زیان بالایی را برای تریدر به همراه داشته باشد. بنابراین پیش از شروع، تریدر باید استراتژی های مدیریت ریسک کارآمدی را در نظر بگیرد. شاید بهتر باشد که تریدرها از ابزارهای مدیریت ریسک نیز در این رابطه استفاده کنند. از جمله این ابزارها می توان به “اوردر های استاپ لیمیت” (stop-limit) اشاره کرد.

تأمین سرمایه مارجین

برای سرمایه گذارانی که نمی خواهند ریسک بالای مارجین تریدینگ را بپذیرند، روش دیگری برای کسب سود از طریق مارجین ایجاد شده است. برخی پلتفرم ها و صرافی های دیجیتال دارای ویژگی “تأمین سرمایه مارجین” هستند. بدین ترتیب، کاربران می توانند پول خود را در اختیار تریدرهای مارجین بگذارند.

معمولاً این فرایند شامل قوانین خاص بوده و نرخ های بهره متفاوتی را در بر می گیرد. اگر هر دو طرف شرایط را بپذیرند، آنگاه تأمین کننده مطمئن خواهد شد که اصل سرمایه او بازپرداخت شده و نرخ بهره نیز به او تعلق می گیرد. اگرچه مکانیزم مارجین در صرافی های مختلف متفاوت است، اما به نظر می رسد که روش “تأمین سرمایه مارجین” ریسک بسیار کمی داشته باشد. زیرا پوزیشن های اهرم تریدر مارجین در صورت زیان زیاد می تواند لیکویید شود. تأمین سرمایه مارجین نیازمند آن است که کاربران سرمایه خود را در کیف پول صرافی ارز دیجیتال نگه دارند.

دیگر کاربردهای مارجین تریدینگ

در ادامه مقاله به معرفی کاربردهای مختلف ترید مارجین می پردازیم.

مارجین در حسابداری

در حسابداری تجاری، “مارجین” به تفاوت میان درآمد و هزینه گفته می شود. در اینجا، کسب و کارهای مختلف اقدام به بررسی مارجین های سود ناخالص، مارجین های فعال و مارجین سود خالص خود می کنند. “مارجین سود ناخالص” رابطه میان درآمدهای یک شرکت و هزینه کالاهای فروخته شده (COGS) را اندازه می گیرد. “مارجین فعال” نیز هزینه کالاهای فروخته شده و هزینه های موجود را در نظر گرفته و آنها را با درآمد مقایسه می کند. “مارجین سود خالص” تمام این هزینه ها، مالیات ها و نرخ های بهره را محاسبه می کند.

مارجین در وام دهی

وام های قابل تنظیم (ARM) یک نرخ بهره ثابت را برای یک مدت زمان محدود در نظر می گیرند. اما پس از آن، این نرخ دستخوش تغییر می شود. برای تعیین نرخ جدید، بانک یک مارجین را به شاخص قبلی اضافه می کند. در اکثر موارد، نرخ مارجین در طول دوران وام ثابت می ماند، اما نرخ شاخص تغییر می کند. برای فهم بهتر، تصور کنید که یک وام با نرخ قابل تنظیم دارای یک مارجین 4 درصدی باشد و محدود به شاخص خزانه باشد. اگر شاخص خزانه 6 درصد باشد، نرخ بهره آن وام برابر با 6 درصد نرخ شاخص به اضافه 4 درصد مارجین خواهد بود. یعنی همان 10 درصد خواهد شد.

سخن پایانی

مسلماً “مارجین تریدینگ” یک ابزار مفید برای افزایش توان خرید تریدر می باشد. در صورت استفاده مناسب، ترید اهرمی از طریق اکانت مارجین می تواند به افزایش سود و افزایش تنوع پرتفوی سرمایه گذار کمک کند. اما همانطور که گفته شد، در کنار سودهای بیشتر باید احتمال ضررهای چند برابری را نیز در نظر گرفت. به خصوص در دنیای پر نوسان ارز های دیجیتال باید با دقت فراوان وارد عرصه مارجین تریدینگ شد.

مطالب مرتبط

سوئینگ تریدینگ چیست؟

سوئینگ تریدینگ (Swing Trading) چیست؟

نوشته شده در آموزش ترید
  ·   6 دقیقه مدت مطالعه
استراتژی ترید ارز دیجیتال

استراتژی ترید ارز دیجیتال

نوشته شده در آموزش ترید
  ·   17 دقیقه مدت مطالعه
معاملات فیوچرز

معاملات فیوچرز (Futures Contract) چیست؟

نوشته شده در آموزش ترید
  ·   7 دقیقه مدت مطالعه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *