عرضه اولیه سکه یا ICO چیست؟
والبی بلاگ » آرشیو پست ها » ویدئو » عرضه اولیه کوین یاICO چیست؟
ویدئو

عرضه اولیه کوین یاICO چیست؟

 

عرضه اولیه رمز ارز یا ICO روشی برای تیم های توسعه دهنده جهت جذب سرمایه برای راه اندازی یک پروژه در صنعت رمزارزهاست. این موضوع تحت عنوان یک سرمایه گذاری جمعی شناخته می شود که در آن کاربران در ازای پرداخت وجه، توکن هایی دریافت می کنند و پروژه نیز در ازای اعطای این توکن ها، سرمایه ای برای توسعه جذب می نماید.

این روش برای اولین بار در سال 2014 برای شبکه اتریوم مورد استفاده قرار گرفت و از آن پس توسط بسیاری از پروژه های دیگر اجرا شد. شاید نام این روش شبیه عرضه اولیه عمومی (Initial Public Offering) باشد اما این دو متد بطور بنیادی با هم متفاوتند.

عرضه اولیه عمومی معمولا توسط کسب و کارها، از طریق فروش سهام مالکیت استفاده می شود. ولی ICO مکانیزمی است که سرمایه گذاران با دادن پول، توکن می خرند اما مالکیتی از شرکت ندارند.

در کل ICO می تواند جایگزین روش های سنتی برای تامین سرمایه استارتاپ ها و تازه واردان به صنعت رمزارز باشد. اما تنها مختص این شرکتهای کوچک نیست، بلکه کمپانی های بالغ نیز برخی اوقات اقدام به اجرای یک ICO معکوس می نمایند بدین صورت که با عرضه توکن، قصد دارد اکوسیستم ارائه محصولات یا خدمات خود را غیرمتمرکز نماید. همچنین ممکن است هدف شان، جذب طیف گسترده تری از سرمایه گذاران و تامین سرمایه برای توسعه بیشتر محصول باشد.

ICO می تواند توسط تیم پروژه به تنهایی انجام شود یا اینکه از طریق یک صرافی صورت گیرد که در این حالت به آن IEO گفته می شود. معمولا در این روش، کاربران می توانند بیشتر به پروژه اعتماد نمایند.

حال یک روش دیگر برای جذب سرمایه وجود دارد که عرضه توکن اوراق بهادار یا STO نامیده می شود که شبیه ICO است. یعنی در هر دو روش توکن های مربوطه ایجاد شده و به یک شیوه توزیع می شوند. اما از نظر حقوقی و قانونی کاملا متفاوت می باشند. این روش توسط برخی از کمپانی ها برای ارائه سهم در قالب توکن مورد استفاده قرار می گیرد و نزد نهادهای دولتی ثبت می گردد. اما در روش آی سی او، ثبت اطلاعاتی صورت نمی گیرد.

ICO در قالب های گوناگونی می تواند اجرا شود. اولین حالت این است که تیم پروژه از قبل یک بلاکچین داشته و در آینده قصد دارد آن را توسعه دهد. در این مورد، توکن های عرضه شده به آدرس کاربران فرستاده می شود.

حالت دیگر این است که پروژه بلاکچینی نداشته باشد. در این صورت توکن ها بر بستر یک شبکه موجود مانند اتریوم ایجاد و به فروش می رسند. زمانی که شبکه جدید توسعه یافت، دارنگان توکن ها می توانند این توکن ها را با نوع مخصوص در شبکه جدید معاوضه کنند. این حالت برای ICO متداول تر است.

برای شرکت در این رویداد باید در نظر داشت که معمولا برای هر ICO زمان مشخص و قواعدی مانند تعداد توکن های قابل فروش تعیین می شود. در زمان اعلام شده، کاربران وجوه درخواستی را به آدرس داده شده ارسال می کنند که این وجوه معمولا شامل بیت کوین و اتریوم است. پس از پرداخت وجه ممکن است خریداران مجبور به ایجاد آدرسی جدید شوند یا اینکه توکن های عرضه شده به همان والتی که ارسال کوین از آن انجام شده، واریز می گردند.

شرکت در ICO می تواند ریسک های خود را داشته باشد. چرا که بازدهی مثبت یک توکن جدید صد در صد نیست. در نتیجه مانند هر سرمایه گذاری دیگر، در صنعت رمزارزها نیز هیچ تضمینی برای سود بردن وجود ندارد. در این زمینه، سرمایه گذران بایستی تحقیقات و بررسی های گسترده ای در این زمینه به عمل آورند که شامل بررسی های بنیادی و یافتن پاسخی مناسب برای این پرسش ها باشد که “پروژه چه مشکلی حل می کند؟” ، “نوع عرضه کوین چگونه است؟” ، “آیا پروژه به بلاکچین اختصاصی یا رمزارز نیاز دارد؟” و در نهایت اینکه “آیا تیم پروژه مهارت لازم دارند؟”

پس از بررسی این نکات باید دانست که هرگز بیش از توان مالی نباید سرمایه گذاری شود. بازار رمزارزها بسیار پرنوسان بوده و امکان دارد دارایی های شما بطور کلی از بین برود.

برای اطلاعات بیشتر مقاله عرضه اولیه ارز دیجیتال یا ICO چیست؟

پستهای مرتبط

ویدئوی برسی چارت ها در تحلیل تکنیکال؛ چارت ها به ما چه می گویند؟

سردبیر والبی

قرارداد آتی چیست؟

سردبیر والبی

نحوه ثبت سفارش در اکسچنج ها

سردبیر والبی

درج دیدگاه

EnglishIran
error: اجازه کپی ندارید