عرضه اولیه صرافی (IEO) چیست؟
آموزش تريد و سرمایه گذاری مقالات

عرضه اولیه صرافی (IEO) چیست؟

عرضه اولیه صرافی عموماً زمانی انجام می شود که یک پروژه جدید ارز دیجیتال در صدد پیاده سازی رمز ارز یا محصول بلاکچینی خود باشد، اما برای این کار نیاز به سرمایه زیادی داشته باشد.

عرضه اولیه صرافی متفاوت از عرضه اولیه کوین (ICO) می باشد. تفاوت اصلی آنجاست که عرضه اولیه صرافی طبعاً به کمک یک صرافی (همچون بایننس) انجام می پذیرد. این پروژه ها می توانند به کمک کاربران این صرافی ها جذب سرمایه کرده و ترید توکن های خود را پس از آن آغاز کنند.

مقدمه

هزاران ارز دیجیتال و پروژه بلاکچین هم اکنون وجود داشته یا در حال ایجاد می باشند. اکثر این پروژه ها نیاز به انگیزه ای مالی برای توسعه دهندگان و همراهان آن دارند. تمام این پروژه ها نمی توانند به کمک های خیر خواهانه سرمایه گذاران متکی باشند. اکثر اوقات دیر یا زود، نیاز به سرمایه گذاری خارجی احساس خواهد شد.

روش های زیادی به منظور افزایش سرمایه پیش روی توسعه دهندگان قرار دارد. تلاش برای کسب سرمایه از سوی شرکت های سرمایه گذاری جسورانه (VC) می تواند زمان گیر باشد. حتی شاید در نهایت حاصل چندانی در پی نداشته باشد. استخراج کوین ها پیش از راه اندازی پروژه (فرآیند “پیش استخراج”) و نگهداشت آن کوین ها در یک خزانه نیز امکان پذیر است. هر چند اکثراً اعتراض اجتماع اعضای آن پروژه را در پی خواهد داشت.

شرکت در یک IEO می تواند گزینه جذابی باشد. البته انجام آن مستلزم این است که توسعه دهندگان یک نقشه راه دقیق پیش روی خود داشته باشند و بخواهند برای تحقق آن تلاش کنند.

 

عرضه اولیه صرافی (IEO) چیست؟

همانطور که از اسم آن مشخص است، عرضه اولیه صرافی به استفاده از یک صرافی ارز دیجیتال برای جذب سرمایه یک پروژه اطلاق می شود. انجام ترید دارایی های موجود نیز در آن پلتفرم می تواند در این نوع عرضه شامل شود. هر چند انجام ترید معمولاً پس از جذب سرمایه کافی برای راه اندازی پروژه انجام می پذیرد.

به کمک IEO، سرمایه گذاران احتمالی می توانند این دارایی ها را پیش از ورودشان به بازار خریداری نمایند. با تسهیل فرآیند فروش توکن توسط آن صرافی، کاربرانی که احراز هویت شده اند قادرند تا توکن ها را پیش از ترید در بازار خریداری کنند.

از آنجا که این عرضه اولیه از سوی یک صرافی پشتیبانی می گردد، این پروژه های تازه کار باید در خصوص نقشه راه خود جدی باشند. در اکثر موارد، درخواست برای حضور در IEO به صورت دقیق از سوی صرافی بررسی می گردد. میتوان گفت با انجام این عرضه اولیه، صرافی مورد نظر اعتبار خود را در معرض خطر قرار می دهد.

 

نحوه انجام و مدیریت عرضه اولیه صرافی

اگرچه فناوری بلاکچین نسبتاً نوین محسوب میشود، همین حالا نیز هزاران پروژه پرسابقه یا تازه کار در این عرصه حضور دارند. بسیاری از این پروژه ها در تلاشند تا سرمایه بیشتری را از طریق IEO یا ICO جذب نمایند.

زمانیکه توسعه دهندگان یک پروژه تصمیم به برگزاری یک IEO کنند، فرآیندی پیچیده باید دنبال شود.

ابتدا، تیم پروژه باید دارای چندین ویژگی الزامی باشد. داشتنِ یک مدل اقتصادی قدرتمند، اعضای با تجربه، کاربرد خاص برای ارز دیجیتال خود، و ارائه یک وایت پیپر از جمله موارد الزامی برای یک پروژه هستند. تنظیم این عرضه اولیه مرهون آن است که این پروژه ها به پیشبرد بلند مدت پروژه خود متعهد باشند.

به علاوه، آنها باید تعیین کنند که عرضه اولیه صرافیشان دارای سرمایه هارد (hard) یا سافت (soft) می باشد. سرمایه هارد یا هارد کپ (hard cap) یک سقف معین را برای جذب سرمایه معین می سازد. سرمایه سافت یا سافت کپ (soft cap) یک هدف اولیه را تعیین می کند. هرچند در “سافت کپ”، سرمایه گذاری بدون محدودیت ادامه پیدا می کند.

ابتدا در مورد این مسائل تصمیم گیری می شود. سپس زمان آن فرا می رسد تا یک صرافی برای این کار انتخاب گردد. لانچ پد بایننس (Binance Launchpad) تا به حال به ده ها پروژه کمک کرده است تا به سرمایه مورد نظر خود دست یابند. از جمله این پروژه ها می توان به بیت تورنت (BitTorrent)، بند پروتکل (Band Protocol)، اکسی اینفینیتی (Axie Infinity)، آلفا فایننس لب (Alpha Finance Lab)، و وازیر ایکس (WazirX) اشاره کرد. صرافی های دیگر نیز با الزامات و ویژگی های خاص خود، عرضه اولیه خود را به پروژه های مختلف پیشنهاد می دهند.

 

دلیل استفاده پروژه های بلاکچین از عرضه اولیه صرافی (IEO)

جذب سرمایه برای پروژه های نوپا می تواند چالش برانگیز باشد. همچون سایر حوزه ها، در اینجا نیز رقابت شدیدی برای جلب توجه سرمایه گذاران وجود دارد. همه نمی توانند سرمایه دلخواه خود را به دست آورند.

عرضه اولیه صرافی می تواند از این جهت مفید باشد. زیرا به این پروژه ها کمک می کند.  این صرافی ها به آن پروژه ها اعتبار می بخشند. از همین رو، میزان اعتماد به آن ارز دیجیتال نزد عموم افزایش خواهد یافت. همانطور که گفته شد، آن صرافی به نوعی دارد اعتبار خود را نیز به خطر می اندازد. با اینحال، باز هم باید پیش از سرمایه گذاری و حضور در آن پروژه ها تحقیقات خود را به عمل آورید.

برای پروژه هایی که به دنبال جذب سرمایه به کمک یک صرافی هستند، عرضه اولیه صرافی (IEO) یک گزینه عالی تلقی میشود. اکثر این عرضه ها به سرعت به حدّ فروش نهایی خود می رسند (sold out). البته این مسئله به کاربرد آن ارز دیجیتال و تعهدات آینده آن نیز بستگی دارد. توکن آن پروژه نیز بلافاصله پس از اتمام عرضه در لیست آن صرافی قرار خواهد گرفت.

 

مقایسه عرضه اولیه صرافی (IEO) با عرضه اولیه کوین (ICO)

از لحاظ نظری، مفهوم این دو عرضه به نظر شبیه می آیند. همزمان با موج خروشان توجه به اتریوم در سال های 2017- 2018، عرضه های اولیه کوین بسیاری به صورت روزمره برنامه ریزی و اجرا می شدند. بسیاری پروژه ها توانستند میلیون ها دلار دریافت کنند. اگرچه گزارش های بسیاری نیز مبنی بر عرضه های اشتباه و کلاهبرداری گزارش شد. از آنجا که این عرضه های اولیه کوین (ICO) به صورت عمومی مورد بررسی قرار نمی گرفتند، مفهوم عرضه به تدریج به سوی عرضه اولیه صرافی (IEO) حرکت کرد. عرضه اولیه صرافی می توانست به سادگی مورد بررسی و اعتبارسنجی قرار گیرد. بسیاری از عرضه های اولیه کوین از قوانین امنیتی آمریکا تخطی کردند، که منجر به شکایات و استرداد سرمایه ها به سرمایه گذاران شد.

مقایسه عرضه اولیه صرافی (IEO) با عرضه اولیه کوین (ICO)
مقایسه عرضه اولیه صرافی (IEO) با عرضه اولیه کوین (ICO)

حضور در عرضه اولیه کوین خطرات بسیاری را به همراه داشت. سرمایه گذاران باید بیت کوین (btc) یا اتر (ETH) خود را به یک قرارداد هوشمند یا یک وبسایت ارسال می کردند. آنگاه باید امیدوار می بودند که توکنی دریافت کنند. هر کسی با دانشی ابتدایی در خصوص قراردادهای هوشمند و توانمند در زمینه توسعه وب می توانست وبسایتی پر زرق و برق را با نقشه راه بلندمدت ایجاد کرده و شروع به جذب سرمایه کند. این کاملاً به دور از آنچیزی بود که سرمایه گذاران این عرضه انتظار داشتند و آنان را در معرض خطر قرار میداد.

 

فواید عرضه اولیه صرافی نسبت به عرضه اولیه کوین

عرضه اولیه صرافی (IEO) بسیاری از این خطرات را از بین می برد. سرمایه گذاران به جای ارسال مستقیم پول به پروژه، از طریق کیف پول های صرافی اقدام به ارسال پول می کنند. با توجه به الزامات سختگیرانه، پروژه ها و تیم های کلاهبردار نمی توانند یک عرضه اولیه صرافی موفق داشته باشند.

به علاوه IEO نسبت به ICO، خطر کمتر و انعطاف بالاتری دارد. توکن های آن پروژه مطمئناً پس از عرضه در آن صرافی وارد لیست می گردند. این اتفاق باعث میشود که خارج شدن از پوزیشن برای سرمایه گذاران (در صورت تمایلشان) آسان تر باشد.

 

فرصت ها و خطرات پیرامون عرضه اولیه صرافی (IEO)

عرضه اولیه صرافی به صورت دقیق از سوی آن صرافی بررسی می گردد. اما باز هم هیچ سرمایه گذاری بدون ریسک نیست. ممکن است که سرمایه اخذ شده برای یک پروژه به اندازه کافی نباشد. این مسئله می تواند بر قیمت توکن مورد نظر (صرف نظر از قیمتش در عرضه اولیه) تأثیر بگذارد.

اما با همه اینها، عرضه اولیه صرافی می تواند فرصت های بسیاری را نیز پیش روی علاقه مندان قرار دهد. توانایی خرید توکن ها از پیش، با آگاهی از اینکه آنها با نقدینگی مناسب در فهرست صرافی قرار خواهند گرفت، فرصتی گرانبهاست. هر چند، الزاماً قیمت همه توکن ها پس از IEO با شروع ترید بالاتر نمی رود.

 

سخن پایانی

تعداد کمتر عرضه های اولیه صرافی (IEO) باعث شده تا پروژه های بی حاصل کمتری بتوانند جایی در بازار ارز دیجیتال اشغال کنند. هیچ روشی کاملاً بدون اشکال نیست. اما به نظر می رسد که عرضه اولیه صرافی حداقل مسیر درستی را پیش گرفته است.

تنها به دلیل وجود این نوع عرضه اولیه، نمی توان گفت که سرمایه گذاری در IEO مطمئن و سودآور است. فارغ از نوع جذب سرمایه مورد نظرِ شرکت ها و پروژه ها، فرد باید خود نیز به بررسی آنها بپردازد. ویژگی های مثبت زیادی برای اطمینان از سرمایه گذاری در این پروژه ها وجود دارد، اما از ریسک همیشگی سرمایه گذاری در آنها نیز نباید چشم پوشی کرد.

 

پست های مرتبط

نکات امنیتی در برابر حملات فیشینگ

آینده پول

سردبیر والبی

چرا همه عاشق بیت کوین هستیم؟

سردبیر والبی

درج دیدگاه

error: اجازه کپی ندارید