ییلد فارمینگ (Yield Farming) چیست؟

ییلد فارمینگ روشی برای افزایش رمزارزها از طریق رمزارز های موجودتان است. این فرآیند اصولاً شامل قرض دادنِ سرمایه هایتان به دیگران میشود.

نوشته شده در آموزش سرمایه گذاری 16 دقیقه مدت مطالعه · >
ییلد فارمینگ چیست

ییلد فارمینگ روشی برای افزایش رمزارز از طریق دارایی های دیجیتال موجودتان است. این فرآیند شامل قرض دادنِ سرمایه هایتان به دیگران به لطف برنامه هایی کامپیوتری است که همان “قراردادهای هوشمند” نام دارند. در ازای خدماتتان، کارمزدهایی را به صورت رمزارز دریافت می کنید. خیلی ساده است، مگر نه؟ نه خیلی، کمی صبر کنید.

فارمرهای ییلد از استراتژی های بسیار پیچیده ای استفاده می کنند. آنها رمزارزهای خود را میان بازارهای استقراضی مختلف مرتباً جا به جا می کنند، تا بازگشت سرمایه خود را به حداکثر برسانند. این فارمرها نسبت به بهترین استراتژی های ییلد فارمینگ نیز مرموزانه عمل می کنند. چرا؟ چون هرچه تعداد افراد بیشتری در مورد یک استراتژی بدانند، سود آن کمتر خواهد شد. ییلد فارمینگ یا کشت سود را میتوان غرب وحشیِ برنامه های مالی غیرمتمرکز دانست، که در آن کشاورزان (farmers) در جهت کشت بهترین محصول (سود یا ییلد) با یکدیگر رقابت می کنند.

مقدمه

جنبش برنامه های مالی غیرمتمرکز (Decentralized Finance) یا دیفای، طلایه دارِ نوآوری ها در فضای بلاکچین است. خصوصیت ویژه ی DeFi چیست؟ آنها بدون نیاز به مجوز هستند، به این معنا که هر کسی (یا هر چیزی، همچون قرارداد هوشمند) با اتصال به اینترنت و کیف پول پشتیبانِ آن میتواند به آنها متصل شود. به علاوه، عموماً نیازی به اعتماد به واسطه ها ندارند. به عبارت دیگر، آنها بدون نیاز به اعتماد (trustless) هستند. بدین ترتیب، این خصوصیات چه کاربردهای جدیدی را فراهم می آورند؟

یکی از مفاهیم جدیدی که شکوفا شده است، ییلد فارمینگ می باشد. ییلد فارمینگ روشی جدید برای کسب پاداش از طریق هلدینگ های رمزارز با استفاده از “پروتکل های نقدینه بدون نیاز به مجوز” است. این روش به هر کسی اجازه می دهد تا بتواند سودی ثانویه را با استفاده از اکوسیستم غیرمتمرکز “لگو های پولی” (money lego) در اتریوم داشته باشد. در نتیجه، ییلد فارمینگ میتواند نحوه نگهداری یا هودلِ (HODL) سرمایه گذاران را در آینده تغییر دهد. چرا باید دارایی خود را بیکار نگه دارید، در حالیکه میتوانید از آن استفاده کنید؟

چگونه یک کشاورزِ سود میتواند محصولات بهتری را انتظار داشته باشد؟ چه محصولاتی را باید انتظار داشته باشد؟ و اگر می خواهد یک فارمر ییلد شود، از کجا باید شروع کند؟ همه این پرسش ها را در همین مقاله بررسی خواهیم کرد.

ییلد فارمینگ چیست؟

ییلد فارمینگ، که از آن به عنوان استخراج نقدینگی هم یاد میشود، روشی برای کسب پاداش از طریق هُلد یا نگه داشتنِ رمزارزها است. به عبارت ساده، این روش به معنای قفل رمزارزهایتان و کسب سود از آنها است.

به نوعی، ییلد فارمینگ را میتوان به عنوان همتایِ استیکینگ دید. با اینحال، پیچیدگی زیادی در مورد آن وجود دارد. در بسیاری موارد، با کاربرانی کار می کند که تأمین کنندگان نقدینگی (liquidity provider: LP) نامیده میشوند. این افراد سرمایه هایی را به استخرهای نقدینگی اضافه می کنند.

استخر نقدینگی چیست؟ اساساً یک قرارداد هوشمند است که شامل سرمایه ها میشود. در ازای تأمین نقدینگی به این استخر، این تامین کنندگان به پاداش می رسند. این پاداش میتواند از کارمزدهایی تأمین شود که از پلتفرم اصلی DeFi، یا منبعی دیگر ایجاد شده اند.

برخی استخرهای نقدینگی، پاداش های خود را به صورت توکن های چندگانه پرداخت می کنند. سپس آن توکن های پاداش می تواند در استخرهای نقدینگی دیگر برای کسب سود بیشتر سپرده گذاری شود. می توانید ببینید که استراتژی ها چقدر سریع میتوانند پیچیده شوند. اما ایده اصلی، تأمین کننده نقدینگی است که سرمایه هایش را در یک استخر نقدینگی سپرده گذاری می کند تا به پاداش برسد.

ویژگی های ممتاز ییلد فارمینگ

ییلد فارمینگ معمولاً از طریق توکن های ERC-20 در بستر اتریوم انجام می پذیرد. پاداش آنها نیز عموماً از نوع توکن ERC-20 هستند. البته این مسئله میتواند در آینده تغییر کند. چرا؟ زیرا اکنون بسیاری از این فعالیت ها در بستر اتریوم اتفاق می افتند. ولی در آینده معلوم از کدامین بستر ها استفاده شود.

با اینحال، پل های بین زنجیره ای (bridge) و دیگر ویژگی های برتر مشابه احتمالاً به برنامه های DeFi اجازه دهند تا در آینده تبدیل به استفاده کنندگان همزمان از بلاکچین ها شوند. بدین معنا که بتوانند بر روی بلاکچین های دیگری فعالیت کنند که از قابلیت های قرارداد هوشمند حمایت می کنند.

فارمرهای ییلد احتمالاً سرمایه های خود را به میزان زیادی بین پروتکل های مختلف جا به جا میکنند، تا در نهایت به سودهای بالایی برسند. در نتیجه، پلتفرم های دیفای (DeFi ) می توانند انگیزه های اقتصادی دیگری را نیز برای جذب سرمایه های بیشتر به پلتفرمشان فراهم کنند. درست مثل صرافی های متمرکز، نقدینگی با خودش نقدینگی می آورد.

چه چیزی باعث شکوفایی ییلد فارمینگ شد؟

علاقه شدید ناگهانی به ییلد فارمینگ ممکن است مرتبط با راه اندازی توکن COMP باشد؛ توکن حاکمیت اکوسیستم مالی کامپاند. این نوع توکن ها، حقوق حاکمیتی را برای دارندگان آن توکن حفظ می کنند. اما اگر بخواهید شبکه خود را به حدّ امکان غیرمتمرکز سازید، چگونه این توکن ها را توزیع می کنید؟

روشی مرسوم برای شروع یک بلاکچین غیرمتمرکز، توزیع این توکن های حاکمیتی به صورت الگوریتمی با انگیزه های نقدینه است. این امر باعث خواهد شد تا تأمین کنندگان نقدینگی، به “کشت” توکنی جدید از طریق تأمین نقدینگی برای آن پروتکل علاقه مند شوند .

با اینکه این اتفاق مطمئناً ایجادکننده ییلد فارمینگ نبود، راه اندازی COMP باعث افزایش شهرت این نوع مدل توزیع توکن بود. از آن زمان، دیگر پروژه های دیفای نیز طرح هایی نوآورانه برای جذب نقدینگی به اکوسیستمشان اضافه کردند.

ارزش کل قفل شده (Total Value Locked: TVL) چیست؟

پس، روش مناسب برای اندازه گیری صحّت روش ییلد فارمینگ چیست؟ ارزش کل قفل شده (TVL). از طریق این روش می توانید میزان رمزارزِ قفل شده در برنامه های مالی غیرمتمرکز استقراضی و دیگر بازارها را اندازه گیری کنید.

به نوعی، روش “TVL” همان نقدینگی جمع شده در استخرهای نقدینگی است. می توانید از این شاخص برای اندازه گیری صحّت یک دیفای و بازار ییلد فارمینگ استفاده کنید. همچنین معیاری کارآمد برای مقایسه “سهم بازار” در میان پروتکل های مختلف برنامه های مالی غیرمتمرکز است.

ابزاری مناسب برای ردیابی TVL، دیفای پالس (Defi Pulse) است. می توانید چک کنید که چه پلتفرم هایی دارای بالاترین میزان ETH یا دیگر دارایی های رمزارز قفل شده در برنامه خود هستند. این کار میتواند ایده ای کلی نسبت به وضعیت کنونی ییلد فارمینگ به شما بدهد.

طبعاً، هرچه مقدار بیشتری توکن قفل باشد، ییلد فارمینگ بیشتری در کار خواهد بود. لازم به ذکر است که میتوانید TVL را از طریق ETH، USD، یا حتی BTC اندازه بگیرید. هر کدام از آنها، نگرشی متفاوت نسبت به وضعیت بازارهای برنامه های مالی غیرمتمرکز در اختیار فرد قرار می دهند.

نحوه کار ییلد فارمینگ

ییلد فارمینگ کاملاً مرتبط با مدلی به نام بازارساز خودکار (automated market maker: AMM) است، که معمولاً شامل تأمین کنندگان نقدینگی (LP ها) و استخرهای نقدینگی می شود. بیایید نگاهی به نحوه کار آن بیندازیم.

تأمین کنندگان نقدینگی، سرمایه هایشان را در یک استخر نقدینگی سپرده گذاری می کنند. این استخر باعث ایجاد بازاری میشود که در آن کاربران میتوانند توکن ها را قرض بدهند، قرض بگیرند، یا مبادله کنند. استفاده از این پلتفرم ها متحمل کارمزدهایی است، که برحسب سهمشان در استخر نقدینگی به تأمین کنندگان نقدینگی پرداخت میشوند. این اساسِ کار یک بازارساز خودکار است.

با اینحال، اجرایی ساختنِ آن میتواند بسیار متفاوت باشد؛ لازم به ذکر است که این یک فناوری جدید است. بدون شک رویکردهای جدیدی را شاهد خواهیم بود که بر بستر ایجاد شده کنونی بهبود می یابند.

دیگر انگیزه ها برای جذب سرمایه به استخر نقدینگی

علاوه بر کارمزدها، دیگر انگیزه برای افزودن سرمایه ها به یک استخر نقدینگی میتواند توزیع یک توکن جدید باشد. برای مثال، ممکن است راهی برای خرید یک توکن به تعداد محدود در بازار آزاد وجود نداشته باشد. از سوی دیگر، میتواند از طریق تأمین نقدینگی برای یک استخر خاص جمع آوری شود.

قوانین توزیع، همگی وابسته به نوع پیاده سازیِ آن پروتکل هستند. به صورت خلاصه، تأمین کنندگان نقدینگی به واسطه حجم نقدینگی که برای آن استخر فراهم می کنند، بازگشت سرمایه خواهند داشت.

سرمایه های پس انداز شده معمولاً استیبل کوین هایی هستند که با دلار آمریکا ثابت شده اند- اگرچه الزامی کلی برای این موضوع نیست. برخی از مرسوم ترین استیبل کوین ها که در دیفای استفاده میشوند، عبارتند از DAI ، USDT، USDC، BUSD، و غیره. برخی پروتکل ها توکن هایی را استخراج می کنند که نماینده کوین های سپرده گذاری شده تان در سیستم هستند. برای مثال، اگر توکن DAI را به کامپاند بدهید، توکن cDAI یا Compound DAI  دریافت خواهید کرد. اگر توکن ETH را به کامپاند تبدیل کنید، توکن cETH دریافت خواهید کرد.

همانطور که میبینید، لایه های پیچیدگی زیادی در مورد این موضوع وجود دارد. میتوانید توکن cDAI خود را در پروتکلی دیگر سپرده گذاری کنید. در اینجا هدف پروتکلی است که بتواند توکن سومی را استخراج کند که نماینده cDAI شود که خودش نماینده ی DAI اولیه ی شماست. و همین طور داستان ادامه دارد. این زنجیره ی توکن های استقراضی میتوانند بسیار طولانی شوند؛ به گونه ای که ردیابی آنان کار سختی باشد.

بازگشت سرمایه ییلد فارمینگ چگونه محاسبه میشود؟

عموماً، بازگشت سرمایه ییلد فارمینگ به صورت سالیانه محاسبه میشود. اینگونه میتوانید بازگشت سرمایه ی مورد انتظارتان را در بازه ای یک ساله تخمین بزنید.

برخی از معیارهای متداول عبارتند از نرخ بازده سالانه (Annual Percentage Rate: APR) و درصد سود سالانه (Annual Percentage Yield: APY). تفاوت بین آنها در این است که APR تأثیر سرمایه گذاری مرکب (compounding) را در نظر نمی گیرد، اما APY این کار را انجام می دهد. سرمایه گذاری مرکب (compounding) در اینجا به معنای سرمایه گذاری دوباره و مستقیم سودها در جهت ایجاد بازگشت سرمایه بهتر است. با اینحال، حواستان باشد که APR و APY میتوانند به جای یکدیگر استفاده شوند.

افزایش APY یا درصد سود سالیانه
افزایش درصد سود سالیانه از طریق ییلد فارمینگ

همچنین ذکر این نکته خالی از لطف نیست که اینها همگی یک سری تخمین و پیش بینی هستند. حتی پاداش های کوتاه مدت را نمی توان به سادگی تخمین زد. چرا؟ ییلد فارمینگ، بازاری کاملاً رقابتی و پرشتاب است. پاداش ها میتوانند به سرعت نوسان کنند. اگر یک استراتژی ییلد فارمینگ برای مدتی خوب کار کند، فارمرهای زیادی فرصت را غنیمت می شمارند؛ همین امر می تواند جلویِ بازگشت سود بالا را بگیرد.

از آنجا که  APR و APY از بازارهای سنتی می آیند، شاید نیاز باشد که دیفای معیارهای خودش را برای محاسبه بازگشت سرمایه انتخاب کند. به دلیل سرعت پیشرفت بالای برنامه های مالی غیرمتمرکز، پیش بینی بازگشت سرمایه به صورت روزانه و هفتگی منطقی تر باشد.

وثیقه گذاری در دیفای چیست؟

به طور مرسوم، اگر دارایی هایی را قرض می گیرید، باید وثیقه ای را برای حمایت از وام خود ارائه دهید. این وثیقه به عنوان بیمه ای برای وام شما عمل می کند. ربطش چیست؟ این وثیقه به پروتکلی بستگی دارد که سرمایه هایتان را از آن تأمین می کنید، اما شاید نیاز باشد که نگاهی دقیق تر به نرخ وثیقه خود بیندازید.

اگر ارزش وثیقه شما کمتر از آستانه مورد نیاز از سوی آن پروتکل برسد، وثیقه ی شما در بازار آزاد نقدینه می شود. برای جلوگیری از این اتفاق چه می توانید بکنید؟ می توانید وثیقه بیشتری را اضافه کنید.

برای تأکید، هر پلتفرم سلسله قوانین خودش را برای این موضوع دارد، که همان نرخ وثیقه گذاری خاصّ خودشان است. به علاوه، آنان معمولاً از مفهوم “وثیقه گذاری مضاعف” نیز استفاده می کنند. این مفهوم بدین معناست که قرض گیرندگان باید ارزش بیشتری را نسبت به آنچه می خواهند قرض بگیرند، سپرده بگذارند. چرا؟ برای کاهش خطر نقدینه شدنِ حجم بزرگی از وثیقه ها در سیستم به دلیل سقوط سهمگین بازار.

پس، باید گفت که پروتکل قرض دهیِ مورد استفاده شما نیاز به نرخ وثیقه ای 200 درصدی دارد. بدین معنا که برای هر 100 USD که وارد می کنید، می توانید 50 USD قرض بگیرید. با اینحال، حتی شاید بهتر باشد که میزان وثیقه بالاتری را نیز اضافه کنید تا خطر نقد شدن وثیقه ها را کاهش دهید. با این حال، بسیاری از سیستم ها از نرخ وثیقه گذاری بالایی استفاده می کنند (همچون 750 درصد)، تا کلّ سیستم را نسبت به خطر نقدینگی مصون دارند.

مخاطرات ییلد فارمینگ

ییلد فارمینگ ساده نیست. سودآورترین استراتژی های ییلد فارمینگ، بسیار پیچیده هستند و تنها نزد کاربران حرفه ای کاربرد دارند. علاوه بر این، ییلد فارمینگ بیشتر متناسب با آنهایی است که سرمایه های هنگفتی را در اختیار دارند (مانند نهنگ ها).

ییلد فارمینگ آنقدر که به نظر می آید آسان نیست، پس اگر نسبت به آن واقف نیستید، احتمالاً پول خود را از دست دهید. همین اندکی پیش بحث کردیم که چگونه وثیقه شما میتواند نقد یا لیکویید شود. اما چه خطرات دیگری سر راهتان وجود دارد؟

یکی از خطرات مبرهن ییلد فارمینگ، قراردادهای هوشمند است. به دلیل ذات برنامه های مالی غیر متمرکز، بسیاری از پروژه ها توسط تیم های کوچک با بودجه های محدود ساخته شده و توسعه می یابند. همین امر می تواند خطر اختلالات یا باگ های قرارداد هوشمند را افزایش دهد.

حتی در مورد پروتکل های بزرگتری نیز که توسط شرکت های حسابرسی معتبر مورد ارزیابی قرار می گیرند، اختلالات و نقایص زیادی پیدا میشوند. به دلیل ذات تغییرناپذیر بلاکچین، این اتفاق میتواند منجر به از دست دادنِ سرمایه کاربران شود. پس باید زمانِ قفل کردن سرمایه هایتان در یک قرارداد هوشمند را به خوبی مدّ نظر قرار دهید.

ویژگی ترکیب پذیری

علاوه بر همه ی اینها، یکی از بزرگترین فواید برنامه های مالی غیرمتمرکز، در واقع یکی از بزرگترین خطرات آن نیز هست. این ویژگی، همان مفهوم “ترکیب پذیری” است. بیایید نگاهی به تأثیر آن بر ییلد فارمینگ بیندازیم.

همانطور که پیش از این بیان داشتیم، پروتکل های دیفای بدون نیاز به مجوز هستند و میتوانند به صورت یکپارچه با یکدیگر ادغام شوند. این بدان معناست که کلّ اکوسیستم مالی غیرمتمرکز کاملاً متکی به هر بلاک سازنده آن است. زمانیکه می گوییم این برنامه ها “ترکیب پذیر” هستند، منظورمان همین است. آنها می توانند به راحتی با یکدیگر کار کنند.

چرا این موضوع یک ریسک است؟ خب، اگر تنها یکی از بلاک های سازنده طبق انتظار کار نکند، کلّ اکوسیستم میتواند آسیب ببیند. این یکی از بزرگترین مخاطرات در پیش روی فارمر ها و استخرهای نقدینگی است. شما نه تنها باید به پروتکلی که در آن سپرده گذاری می کنید اعتماد داشته باشید، بلکه باید به پروتکل های وابسته به آن نیز اعتماد داشته باشید.

پلتفرم ها و پروتکل های ییلد فارمینگ

چگونه می توانید این پاداش های ییلد فارمینگ را به دست آورید؟ خب، یک راه مشخص برای انجام ییلد فارمینگ وجود ندارد. در حقیقت، استراتژی های ییلد فارمینگ میتوانند هر ساعت تغییر کنند. هر پلتفرم و استراتژی دارای قوانین و ریسک های خاصّ خود است. اگر می خواهید ییلد فارمینگ را در دستور کار قرار دهید، باید با نحوه کار پروتکل های نقدینگی غیرمتمرکز آشنا شوید.

ما همین حالا نیز ایده اصلی را در اختیار داریم. شما سرمایه هایی را در یک قرارداد هوشمند سپرده گذاری می کنید و در عوض پاداش دریافت می کنید. اما پیاده سازی آنها میتواند کاملاً متفاوت باشد. از این روی، مطمئناً فکر خوبی نخواهد بود که سرمایه های خود را که به سختی کسب کرده اید، کورکورانه سپرده گذاری کنید و امید به بازگشت سرمایه داشته باشید. شرط اول مدیریت ریسک آن است که شما کنترل سرمایه های خود را در اختیار داشته باشید.

پس، معروفترین پلتفرم هایی که فارمرهای سود از آنها استفاده می کنند، کدامند؟ فهرست بلندبالایی در اینجا مطرح نیست. تنها مجموعه ای از پروتکل هایی در این فهرست هستند که در مرکز استراتژی های ییلد فارمینگ قرار دارند.

کامپاند فایننس

کامپاند یک بازار پول الگوریتمی است که به کاربران اجازه قرض دادن یا قرض گرفتن دارایی ها را می دهد. هرکسی با یک کیف پول اتریوم میتواند دارایی های استخر نقدینگی کامپاند را تأمین کند و پاداش هایی را دریافت کند که بلافاصله وارد فرآیند سرمایه گذاری مرکب (compounding) میشوند. نرخ ها به صورت الگوریتمی براساس میزان عرضه و تقاضا تنظیم میشوند. کامپاند یکی از پروتکل های اصلی اکوسیستم ییلد فارمینگ است.

سازمان خودمختار غیرمتمرکز میکر (Maker)

میکر یک پلتفرم اعتباری غیرمتمرکز است که از توکن DAI حمایت میکند. توکن DAI توکنی است که از لحاظ الگوریتمی با ارزش دلار آمریکا برابر میشود. هرکسی می تواند یک خزانه میکر را در جایی که دارایی های وثیقه اش را قفل کرده است، ایجاد کند. از جمله این دارایی های وثیقه میتوان به توکن های ETH، BAT، USDC، یا WBTC اشاره کرد. آنها میتوانند از DAI به عنوان بدهی در ازای وثیقه ای که قفل کرده اند، استفاده کنند. این بدهی در طول زمان متحمل بهره ای میشود که به آن “کارمزد ثبات” (stability fee) گفته میشود، و مقدار آن توسط دارندگان توکن MKR تعیین می گردد.

فارمرهای ییلد ممکن است از میکر برای استخراج DAI استفاده کرده، و سپس از همان توکن DAI در جهت استراتژی های ییلد فارمینگ استفاده کنند.

ییلد فارمینگ ارزهای مختلف دیجیتال
ییلد فارمینگ ارزهای مختلف دیجیتال

سینتتیکس

سینتتیکس یک پروتکل برای دارایی مصنوعی است. این پروتکل به هر کسی اجازه می دهد تا توکن شبکه سینتتیکس (SNX) را قفل (استیک) کند. همچنین افراد می توانند توکن ETH را وثیقه گذاشته و دارایی های سینتتیکس را در ازای آن استخراج کنند. دارایی مصنوعی چیست؟ در عمل هر چیزی است که دارای یک بازخورد قیمتی مطمئن باشد. بدین ترتیب، عملاً هر دارایی مالی قادر است تا به پلتفرم سینتتیکس اضافه گردد.

سینتتیکس ممکن است که در آینده به همه دارایی ها، اجازه استفاده شدن برای ییلد فارمینگ را بدهد. می خواهید از ظرفیت بیت کوین خود در استراتژی های ییلد فارمینگ استفاده کنید؟ دارایی های سینتتیکس می توانند راهکار شما باشند.

آوه

آوه یک پروتکل غیر متمرکز برای قرض دادن و قرض گرفتن است. نرخ های بهره به صورت الگوریتمی براساس وضعیت کنونی بازار تنظیم میشوند. قرض دهندگان در ازای سرمایه هایشان، “aToken” دریافت می کنند. این توکن ها بلافاصله پس از پس انداز، به کسب سود و سرمایه گذاری مرکب می پردازند. آوه همچنین وام هایی پیشرفته تر و کاربردی تر را، همچون وام های آنی (flash loan) فراهم میسازد. به عنوان یک پروتکل استقراضی غیرمتمرکز، آوه در حجم زیاد توسط فارمرهای ییلد مورد استفاده قرار می گیرد.

یونی سواپ

یونی سواپ یک پروتکل صرافی غیرمتمرکز است که مبادله توکن ها، بدون نیاز به اعتماد را فراهم میسازد. تأمین کنندگان نقدینگی، مقداری برابر از دو توکن را برای ایجاد بازار سپرده گذاری می کنند. آنگاه تریدرها میتوانند به ازای آن استخر نقدینگی به ترید بپردازند. در ازای تأمین نقدینگی، تأمین کنندگان نقدینگی کارمزدهایی را از تریدهایی که در آن استخر انجام می شوند، دریافت می کنند.

یونی سواپ یکی از محبوبترین پلتفرم ها به دلیل ذات کم نوسانش است، که برای مبادلات توکن بدون نیاز به اعتماد استفاده می گردد. این صرافی میتواند برای استراتژی های ییلد فارمینگ بسیار کاربردی باشد.

کِرو فایننس (Curve Finance)

کرو فایننس یک پروتکل صرافی غیرمتمرکز است که به طور خاص برای مبادلات کارآمد استیبل کوین ها طراحی شده است. برخلاف دیگر پروتکل های مشابه همچون یونی سواپ، کِرو به کاربران اجازه می دهد تا با میزان افت نسبتاً کمی، مبادلات استیبل کوین را در مقادیر بالا اجرایی سازند.

همانطور که دیده اید، به دلیل فراوان بودنِ استیبل کوین ها در عرصه ی ییلد فارمینگ، استخرهای کرو بخشی کلیدی در این زیرساخت هستند.

بلنسر (Balancer)

بلنسر یک پروتکل نقدینگی مشابه با یونی سواپ و کرو است. با اینحال، تفاوت اصلی آنجاست که بلنسر اجازه افزودنِ توکن های خاص را در استخر نقدینگی می دهد. این کار باعث میشود تا تأمین کنندگان نقدینگی، استخرهای بلنسری خاصّی را ایجاد کنند، تا وارد تخصیص 50/50 الزامی در یونی سواپ نشوند. درست مانند یونی سواپ، تأمین کنندگان نقدینگی کارمزدهایی را از تریدهایی دریافت می کنند که در استخر نقدینگیشان رخ دهد.

به دلیل میزان انعطاف پذیری ایجاد شده در ایجاد استخر نقدینگی، بلنسر یکی از مهمترین نوآوری ها در زمینه استراتژی های ییلد فارمینگ محسوب میشود.

یرن فایننس

یرن فایننس یک اکوسیستم غیرمتمرکز از تجمیع کنندگان می باشد که برای خدمات قرض دهی همچون آوه، کامپاند، و غیره به کار گرفته میشود. هدف آن، بهینه سازی قرض دهی توکن ها از طریق پیدا کردن سودمندترین خدمات قرض دهی است که به صورت الگوریتمی انجام می پذیرد. سرمایه ها به محض سپرده گذاری به توکن “yToken” تبدیل میشوند، که به صورت دوره ای به منظور به حداکثررساندن سودها به تعادل دوباره می رسند. یرن فایننس برای فارمرهایی مفید است که بهترین استراتژی ییلد فارمینگ را برای آنان انتخاب کند.

نتیجه گیری

ما نگاهی بر یک ویژگی محبوب اخیر در فضای رمزارز انداخته ایم که ییلد فارمینگ است.

این انقلاب مالی غیرمتمرکز چه پیامدهایی در پی خواهد داشت؟ پیش بینی دستاوردهای این برنامه ها در آینده غیرممکن است. با این اوصاف، پروتکل های نقدینگی بدون نیاز به اعتماد و دیگر محصولات دیفای از پیشگامان برنامه های مالی، اقتصاد رمزنگاری شده، و علوم کامپیوتر هستند.

بدون شک، بازارهای پولی دیفای میتوانند سیستم مالی بازتر و دقیق تری را ایجاد کنند؛ سیستمی که بتواند در دسترس هر شخصی در دنیای اینترنت باشد.

مطالب مرتبط

تفاوت های ICO و IPO

تفاوت های ICO و IPO

نوشته شده در آموزش سرمایه گذاری
  ·   2 دقیقه مدت مطالعه
عرضه اولیه سکه یا ICO چیست؟

عرضه اولیه ارز دیجیتال یا ICO چیست؟

نوشته شده در آموزش سرمایه گذاری
  ·   8 دقیقه مدت مطالعه
روانشناسی بازار

روانشناسی بازار ارز دیجیتال

نوشته شده در آموزش سرمایه گذاری
  ·   5 دقیقه مدت مطالعه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×